ΤΑΜΠΟΥΡΙ

Μερικά ερωτηματικά

2012-02-14T11:13:00.002-05:00

Είδαμε τις φωτιές που κατέστρεψαν 13/2/2012 τα νεοκλασσικά της Αθήνας. Το Αττικόν μαζί με άλλα διατηρητέα κτίρια παραδόθηκαν στις φλόγες. Μία σκέψη τριγυρνάει στο μυαλό μας. Κοιτάζοντας το κατεστραμμένο κτίριο του Αττικόν γωνία Σταδίου και Χρήστου Λαδά και το άθικτο κτίριο Σταδίου και Κοραή που στεγάζει το κατάστημα Zara μία παράξενη ερώτηση πέρασε απο το αντιδραστικό μυαλό μας. Ήταν οι φωτιές τυχαίες; Ήταν αποτέλεσμα τυφλού βανδαλισμού ή κάτι πιό απλό; Μήπως οι λεγόμενοι βάνδαλοι ανάλαβαν εργολαβικά την κατεδάφιση των κτιρίων που δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, ώστε να λυθούν τα χέρια των ιδιοκτητών για αξιοποίηση. Την απάντηση θα την πάρουμε μετά απο καιρό. Αν στην θέση τους σηκωθούν ωραία μεγαθήρια απρόσωπα τότε η απορία θα έχει λυθεί. Θα καταλάβουμε το το πώς, το γιατί και ποιοι ήταν πίσω από τις φωτιές....Φωτογραφίες τραβήχτηκαν 13/2/2012

Απαγορεύουμε....

2012-02-14T05:36:00.000-05:00

Η χορωδία των κακών πνευμάτων της αριστεράς που για χρόνια βησσοδόμησε κατά της Ελλάδας με μία εξουσιαστική λογική στην υπηρεσία της Νέας Τάξης, ξαφνικά ανακάλυψε την “Εθνική ανεξαρτησία”.

Αυτές είναι οι αντιδράσεις των μορφωμάτων της προοδευτικής αριστεράντζας που αποτελούν κομμάτι της “μεγάλης δημοκρατικής παράταξης” που για 37+1 χρόνια διαγουμίζει την ικμάδα του Ελληνικού λαού. Οι αντιδράσεις και οι δηλώσεις τους το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι θρασύτατες, αχρείες και ιδιοτελείς

Θρασύτατες γιατί αυτοί που μιλούν τώρα για την απώλεια της εθνικής ανεξαρτησιας έκαναν την πάπια όταν ξαναγραφόταν η Ελληνική ιστορία. Η καταστροφή της Σμύρνης που μετονομάστηκε απο την συντρόφισσα Ρεπούση, υποψήφια της Δημοκρατικής Αριστεράς, σε συνωστισμό χρηματοδοτήθηκε με 100.000 USD από το State Department. Αυτό δεν ήταν πολιτιστική και με ηγεμονικό ύφος επέμβαση, στην αλλοίωση και το ξαναγράψιμο της ιστορίας του Εθνους;

Αχρείες γιατί δεν είδαμε καμία αντίδραση από το μέρος αυτών που τώρα κόπτονται για την Εθνική ανεξαρτησία, για τα λεφτά που σκορπάει απλόχερα το ΝΑΤΟ, οι διάφοροι οργανισμοί, και οι ΜΚΟ για το άλλαγμα των φώτων της ελληνικής ιστορίας ώστε οι δύστροποι Έλληνες να ξεχάσουν το παρελθόν τους και να γίνουν δουλοπάροικοι της Νέας Τάξης.
Η εφημερίδα Παρακευή+13 (15/4/11) παρουσίασε μια άριστα τεκμηριωμένη μελέτη πώς το ΝΑΤΟ υποδεικνύει: “Έτσι να διδάσκεται το παρελθόν σας”. Η αριστερόστροφη προοδευτικάντζα και οι διάφορες συμμορίες της έκαναν το κορόιδο. Βγάλανε τον σκασμό. Που ήταν τότε οι σύντροφοι Τσίπρας και Κουβέλης και οι παρέες τους που σήμερα κόπτονται για τις ξενικές επεμβάσεις στα εσωτερικά της Ελλάδος.

Ιδιοτελείς γιατί θέλουν να εξακολουθούν να έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία. Το 2008 έκαψαν την Αθήνα. Την Αθήνα τότε δεν την έκαψε κάποια ειδική μονάδα του αμερικανικού πενταγώνου που με επικεφαλής τον Τζέρι Καραμεσίνη, εγγονό του ιστορικού σταθμάρχη Τομ Καραμεσίνη, έριχνε βόμβες μολότοφ. Την Αθήνα της έκαψαν οι ομοτράπεζοι των Τσίπρα και Κουβέλη και τώρα σαν τα καλά παιδία κόπτονται και χτυπιούνται για τις ξένες επεμβάσεις. Γνήσια σκυφτά φερέφωνα του αμερικανισμού.

Οι Έλληνες δεν ξεχνάνε ότι, για 37+1 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα μιλάνε για εθνική ανεξαρτησία λοιδορούσαν όποιον τόλμαγε να μιλήσει για Έθνος, πατρίδα, αγώνες, Μακεδονία. Για 37+1 χρόνια οι ίδιοι ανθρωποι που σήμερα μιλάνε για έθνος γαλούχησαν την ελληνική νεολαία να μισεί την πατρίδα, να καίει την σημαία, και να φτύνει την έννοια του Έθνους. Για 37+1 χρόνια όποιος μιλούσε για ελληνισμό και τις αξίες του, για θρησκεία, πατρίδα οι διάφοροι σύντροφοι και συντρόφισσες, τα Botox και τα Montblanc των ΜΜΕ(ξαπάτησης) του προοδευτισμού, οι “ανεξάρτητοι, μαχητικοί, αδέσμευτοι” δημοσιογραφίσκοι και οι πανεπιστημιακοί υπαλληλίσκοι, φορώντας τον φερετζέ του σεχταρισμού, τον χλεύαζαν, τον αποκαλούσαν ακροδεξιό, χρησαυγίτη, εθνικιστή και ότι άλλο μπορούσε να κατεβάσει ο συφιλιδικός και κατευθυνόμενος εγκέφαλός τους.

Η λέξη Έθνος ήταν απαγορευμένη. Ακόμη και το να την ξεστομίσεις ήταν αρκετό να σε ονομάσουν “καραγκιόζη με γκρά”, βοσκό, κηπουρό, νοικοκυρά. Με φονταμεταλίστικο φανατισμό αποδόμησαν την έννοια του έθνους γράφοντας ωδές στον αδικήμένο Φαλμεράυερ Σήμερα όλο αυτό το συνονθύλευμα των ελαττωματικών όντων που ακούει στο όνομα αριστερά, προοδευτικοί, μοντέρνοι, μεταμοντέρνοι βγαίνει και μιλάει για εθνική αξιοπρέπεια και εθνική ανεξαρτησία.

Μπροστά σ΄αυτό το θράσος των ολετήρων, εθνομηδενιστών.

Εμείς οι Ελλήνες πατριώτες, που γεννηθήκαμε δεν μας κάνανε Ελλήνες, απαγορευουμε στα πολιτικά κατακάθια, στον μισθοφορικό επιστημονικό ντελβέ να χρησιμοποιούν την λέξη Έθνος.

Εμείς οι Ελληνες πατριώτες που δεν κρύψαμε το μπασταδο πρόσωπο μας πίσω απο την Ελλάδα των 3000 χρόνων, αλλά κλείσαμε την Ελλάδα στην καρδιά μας απαγορεύουμε στους ολετήρες να χρησιμοποιούν την λέξη Έθνος.

Εμείς οι Έλληνες πατριώτες που δεν προσέχουμε το θυμικό μας, γιατί αυτό το θυμικό οδήγησε τους Έλληνες στην πορεία τους στην Ιστορία απο τον Μαρθώνα στα τείχη της Πόλης, στα Δερβενάκια, στο Σαραντάπορο, στο Έπος του 40, στα οχυρά της Μακεδονία, απαγορεύουμε σε υπάλληλους να χρησιμοποιούν την λέξη Έθνος.

Η λέξη Έθνος ανήκει σε εμας τους Έλληνες που για 37+1 χρόνια λοιδορήθηκαν ασύστολα από τους προοδευτικούς μισθοφόρους οπαδούς των Huntington και Hobsbaum.

Το Αριστερό-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ...

2012-02-13T04:59:00.001-05:00

Αθήνα 12/2/2012 το ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ. Τρομαγμένο το σύστημα καταδυνάστευσης της χώρας από την προγραμματισμένη συγκέντρωση των Ελλήνων που αντιστέκονται κινητοποίησε τους καλοταΪσμένους και ασύδωτους μηχανισμούς του. Μάζεψε από τα καταγώγια των Εξαρχείων τον κοινωνικό ντελβέ που για 37+1 χρόνια καταδυναστεύει την Ελλάδα και του έδωσε την εντολή κάψετε Η χορωδία των “πονηρών πνευμάτων” κατηγόρησε το παρακράτος. Η συντρόφισσα Παπαρήγα με την γνήσια λενινιστική διαλεκτική του πάντα φταίνε οι άλλοι κατάγγειλε το παρακράτος. Ο Τσίπρας,του κόμματος των ληστών, ξέχασε ότι τον Δεκέμβρη του 2008 χάιδευε τα αυτιά των κουκουλοφόρων και με βλακώδη θυμοσοφία κατακεραύνωσε το παρακράτος. Θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι για 37+1 χρόνια οι Έλληνες ζούν κάτω από το βαρύ χέρι της αριστεράς βίας . Τα “συγκεκριμένα ποσά βίας” της Αυγής. η κινηματική βία του Βέλτσου, η μισαλλόδοξη αριστερά σφράγισαν την μεταπολίτευση σαν μια συνέχεια του εμφυλίου πολέμου. Το δήθεν μαρξιστικό “βία είναι η μαμή της ιστορίας” για 37+1 χρόνια ήταν το άλλοθι που χρησιμοποίησε η αριστερά για να νομιμοποιήσει την χυδαιότητα της βίας.

Να θυμίσω απλώς, έτσι για την ιστορία, ότι μετά το 1974 η ελληνική πολιτική σκηνή μπορούσε να επαίρεται ότι είχε διαγράψει το παρακράτος της Δεξιάς της εποχής του 60, ένα κατακερματισμένο κόσμο χαφιέδων και χαφιεδομένων, παπατζήδων, τεμπέληδων και ακαμάτηδων έτοιμων για κάθε λαμόγια και κάθε μορφής βίας οργανωμένο κάτω από ταμπέλες σαν την "Συντονιστική Επιτροπή Εθνικών Οργανώσεων" την οργάνωση της "Καρφίτσας", κλπ. Έναν κόσμο που το πρωί έπαιζε πρέφα στο Ideal, το γνωστό καφέ τραμπούκ και το βράδυ έβγαινε παγανιά για να ξυλοκοπήσει "κουμούνια", να κατέβει σε "αντισυγκεντρώσεις" με ευγενές πάθος χωρίς να ξέρει το γιατί και τελικά να δολοφονήσει τον Λαμπράκη. Εναν κόσμο που κινείτο στους δυσώδεις διαδρόμους των μυστικών υπηρεσιών, τον κοινωνικό ντελβέ και την βρωμιά του τότε, το λούμπεν αυτή την κοινωνική σαπίλα, τα αποβράσματα που πάνω τους στηρίχτηκε ένας ολόκληρος τρομοκρατικός μηχανισμός. Ένας μηχανισμός αναιδέστατος ασήμαντος που φυτοζοούσε με ψίχουλα και εκινείτο στα περιθώρια του νόμου με την πλάτη καλυμμένη από τους αόρατους προστάτες του Gladio και της "Κόκκινης Προβιάς" που ανάγκασαν τον τότε πρωθυπουργό, Καραμανλή Α', να ξεφωνίσει το γνωστό "ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;".

Το παρακράτος του τότε πήγε στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, όμως δεν χάθηκε. Το παρακράτος του τότε, που περιέγραψε απαράμιλλα ο Ανδρέας Λεντάκης ξαναγεννήθηκε, βαφτίστηκε στην κολυμβήθρα του ΣΙ(λο)Αμ και το ζούμε σήμερα με την καινούργια του ταμπέλα και τους καινούργιους μηχανισμούς, Antifa, Αντιεξουσιαστές, Αντιρατσιστικές Οργανώσεις και Συσπειρώσεις, ΜΚΟ, ΜΜΕ(ξαπάτησης) για να αποτελέσει το σύγχρονο Gladio, την σημερινή "Κόκκινη Προβιά".

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ που θέλει σώνει και καλά να επιβάλει στους Έλληνες τα Diktat της Νέας Τάξης.
Το ΑΡΙΣΤΕΡ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ξαναβγαίνει ανανεωμένο και δυνατό κινώντας τα νήματα του καινούργιου μεταλλαγμένου Gladio με τις νέες του ταμπέλες. Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ τρομοκρατεί τους Έλληνες που αρνούνται να καταπιούν τις κοσμοπολίτικες και πολυπολιτισμικές αρλούμπες και επιμένουν, παρ' όλα τα ελαττώματα τους, να εμμένουν στις εθνικές και αγωνιστικές παραδόσεις τους, όπως έχουν μεταφερθεί από την μία γενιά στην άλλη στην ιστορική τους πορεία πολλών δεκάδων αιώνων. Η βρωμιά του τότε δεν διαφέρει σε τίποτα από την ανίκανη για δημιουργία έτοιμη να πουληθεί για το τίποτα να καίει, να καταστρέφει,να λεηλατεί, να βυσσοδομεί, να συκοφαντεί βρωμιά του σήμερα. Τα αποβράσματα του τότε κλωνοποιήθηκαν όπως οι προβατίνες Ντόλη στα περιτρίμματα του "αντιεξουσιαστικού" χώρου, τους μεροκαματιάρηδες πανεπιστημιακούς, τους παρακοιμώμενους δημοσιογράφους, του σήμερα που πάνω του στηρίζεται ένας ολόκληρος μηχανισμός υποταγής των Ελλήνων.

Οι εγκάθετοι του σημερινού ΑΡΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ καίνε βιβλιοπωλεία, προκαλούν τρομακτικούς βανδαλισμούς σε σχολεία και Πανεπιστήμια, καίνε εκκλησίες, την Ελληνική Σημαία, διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, παραπληροφορούν την κοινή γνώμη, κάνουν "αντισυγκεντρώσεις" οργανωμένα και κατευθυνόμενα με την σιγουριά της ΚΑΡΦΙΤΣΑΣ του τότε, ότι τίποτα δεν θα πάθουν. Κάψανε την Αθήνα τον Δεκέμβρη 2008 και την ξανακάψανε χθές. Γίνανε σημεία και τέρατα και δεν συνελήφθη κανένας, δεν εντοπίστηκε τίποτα. Αλλά και όταν κάποιος συλλαμβάνεται αυτοί που σήμερα καταδικάζουν το παρακράτος είναι έτοιμοι για την υπεράσπιση του στα δικαστήρια. Το αίμα νερό δεν γίνεται. Αριστερά είναι πάντα αριστερά και η βία είναι κομμάτι της ύπαρξη της. Αριστερά και βία είναι σαν τους σιαμαίους αδερφούς ενωμένους στον εγκέφαλο, άν τους χωρίσεις θα πεθάνουν,

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ του σήμερα χρησιμοποιώντας τις ίδιες κλασσικές συνταγές, που στοίχησαν την ζωή στον Λαμπράκη και θανάτωσαν την δημοκρατία την δεκαετία του 60, προσπαθεί να επιβάλει τις πολιτικές λύσεις που θέλουν τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας.

Βλέπουμε, διαβάζουμε, ακούμε την αλητεία της παραμορφωμένης πολιτικής ιντριγκας, την κουστωδία των φαντασμάτων της πολυπολιτισμικότητας, προάγγελων άλλων κακών που έρχονται, και διαισθανόμαστε ότι η ΚΑΡΦΙΤΣΑ είναι εδώ. Βλέπουμε τις λεηλασίες και καταστροφές των εγκαθέτων αφιονισμένων τραμπούκων που κινούνται στην χώρα με ασυδοσία και ατιμωρησία, ακριβώς όπως οι τραμπούκοι του τότε παρακράτους και καταλαβαίνουμε ότι οι Γκοτζαμάνηδες είναι ανάμεσα μας.

Όπως οι τραμπούκοι του τότε είχαν την υποστήριξη σκοτεινών κύκλων χρηματοδοτούμενων από μυστικά κονδύλια και κάναν τον τσάμπα κόκκορα με τα λεφτά της CIA. Οι τραμπούκοι του σημερινού ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ έχουν την υποστήριξη των ανωτάτων κομματικών ηγεσιών της Αριστεράς ή τουλάχιστον την ανοχή τους. Οι κάποιοι μάγκες δεν πέτυχαν πλήρη ασυλία με τον μπαμπούλα της Δεξιάς. Έχουν ασυλία γιατί κάποιος τους την παρέχει. Οι πολιτικές κακουργίες του σημερινού ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ έχουν πολιτική κάλυψη, την ίδια πολιτική κάλυψη που είχαν οι πολιτικές κακουργίες του παρακράτους του 60.
Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ...

Φταίει το κακό το ριζικό μας....

2012-02-11T06:50:00.001-05:00

Η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή θέση τίποτα δεν προχωράει τίποτα δεν κινείται. Οι Έλληνες σταθερά χάνουν κάθε δικό τους εθνικό αλλά και ηθικό προσανατολισμό. Ο εαυτός τους λιγοστεύει και όλο και περισσότερο γίνονται αντικείμενα χωρίς συνείδηση, χωρίς παρελθόν, χωρίς παρόν, χωρίς μέλλον. Το νόημα της ζωής είναι ένα Logo.

Ο πολιτισμός έπαψε να είναι ουσία και τρόπος ζωής. Μεθοδικά και συστηματικά οι εθνικές ευαισθησίες, η θρησκεία, η ιστορία νεκρώνονται βαλσαμώνονται. Η σκέψη ακρωτηριάζεται. Το πνεύμα αυτοπεριορίζεται. Οι ιδέες μεταλλάσσονται μέσα στο εργαστήρι των αλχημιστών της πολυπολιτισμικότητας. Η επιβολή της σιωπής είναι η κυριαρχούσα ιδεολογία. Οι πνευματικές ελίτ έχουν μεταλλαχθεί σε ένα ιδεολογικό ιερατείο, μία Ιερά Εξέταση που υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια το μονοπώλιο της νοσηρής εξουσίας του λόγου τους και ασκούν μία βία χυδαία και καταθλιπτική. Εξαναγκάζουν τους πολίτες στην σιωπή. Έχουν εγκαινιάσει το παγκόσμιο πολυπολιτισμικό ολοκληρωτικό κράτος, μια βαρβαρότητα μέσα στον πολιτισμό.

Μας απομυζούν από το 'Εθνος το αίμα και την δύναμή του. Και εμείς αδρανούμε. Το Έθνος μας είναι αναιμικό, γιατί αυτό το πολύτιμο αίμα, που έβραζε άλλοτε για αυτό, τροφοδοτεί σήμερα άυλα τέρατα, άπληστους θεούς από άργιλο, που λιβανίζονται σε ξένες πόλεις από άγνωστα πλήθη.

Αυτή η αλλοτρίωση των ψυχών είναι ο τελικός στόχος, όχι των πολιτικών μας, που είναι ύπουλοι μύωπες, "μπάσταρδοι, ψεύτες, κλέφτες, πόρνοι", που δεν βλέπουν πέρα από τη βίλα, το κότερο ή το μέλλον των παιδιών τους, αλλά των "σοφών" που ασχολούνται δήθεν προς το συμφέρον μας , δήθεν με το πεπρωμένο των λαών.

Αυτοί οι "σοφοί" οι διαβασμένοι είναι οι πρυτάνεις και οι ιθύνοντες της αλλοτρίωσης μας. Είναι ισχυροί, γιατί δεν είμαστε πλέον τίποτα, και για να συνεχίσουν να είναι ισχυροί πρέπει η πατρίδα μας να συνεχίσει να είναι τίποτα. Αντιπροσωπεύουν την λέπρα, την ακρίδα, την διαίρεση, τον διαχωρισμό, την ανυπαρξία, τον αφανισμό. Το ξέρουν αλλά ζουν από αυτό, "κ΄είναι η κακία τους χωρίς φωτιά κι ανάστημα κι αέρα.....και ζουν εδώ και ζουν εκεί, και παραδέρνουν πάντα, γύφτοι καθιστικοί". Ξέρουν ότι αν, από κάποιο θάμα, συνειδητοποιήσουν τι κάνουν τους περιμένει η σκληρή τιμωρία της ανυπαρξίας, η επιστροφή στους οχετούς από εκεί που βγήκαν.

Για να συνεχίσουν να υπάρχουν πρέπει να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Πρέπει η θέληση της δύναμης του Έθνους των Ελλήνων να διαμελισθεί και να καταδικασθεί στην αδυναμία. Γιατί αν αυτή η δύναμη δεν έχει πρώτα μετριασθεί, εξατμισθεί από κάποια αινιγματική σπατάλη, θα τινάξει στο αέρα το ωραίο σύστημα υποταγής που μηχανεύονται. Οι "σοφοί" είναι λεπτολόγοι έμποροι σκλάβων. Ξέρουν ότι οι φιλές που δαμάζονται είναι αυτές που αποδυναμώνονται. Πρώτα θα εξορίσουν κάθε ενοχλητική ιδέα, θα καταδικάσουν στη σιωπή κάθε αντίσταση και καθετί που στρέφεται κατά της σοφίας τους. Με διάφορα λοιπόν δηλητήρια, που η ιατρική δεν γνωρίζει, με δηλητήρια καθαρώς ηθικά, αργά, σταγόνα-σταγόνα μας ρίχνουν αυτό το κώνειο, όπως οι άποικοι της Αμερικής μοίραζαν μολυσμένες με ανεμοβλογιά κουβέρτες στους αυτόχθονες λαούς από τους οποίους ήθελαν να απαλλαγούν.

Κάποια μέρα, χωρίς αμφιβολία, όπως οι απόγονοι των Ινδιάνων, αυτό που θα έχει απομείνει από το άλλοτε υπερήφανο γένος μας θα βρεθεί σε περιχαρακωμένους χώρους (reservations) όπου θα χορεύουμε προς χάριν των τουριστών και θα τα κονομά με πουλώντας σουβενίρ made in China. Που και πού κάποιος ή κάποια με μυαλό θολωμένο από Scotch θα ψελλίζει "Φταίει το κακό το ριζικό μας.."

Τότε, εκείνη την ημέρα, οι έρημες πολιτείες του Ελλιοτ και οι αποικίες των κολασμένων του Κάφκα θα μοιάζουν με παράδεισο.

Είμαστε το νερό που κινεί τον μύλο!

2012-02-09T06:47:00.000-05:00

Δεν είμαστε πια τίποτα στην χώρα μας. Είμαστε το νερό που κινεί τον μύλο. Μας ταΐζουν με λέξεις, μας ποτίζουν με προγράμματα, μας βάζουν σε δικά τους κανάλια, μας οδηγούν, μας εκμεταλλεύονται....Δεν είμαστε παρά πλέον παρά ο ατμός που κινεί τις τουρμπίνες, το ηλεκτρικό ρεύμα που ανάβει τα φώτα με το γύρισμα του διακόπτη. Δεν είμαστε ούτε καν σκεπτομενες υπάρξεις, αφού η σκέψη μας, που είναι τελικά "επικίνδυνη" για μας, είναι εγκλωβισμένη, απασφαλισμένη, άοπλη, αριθμημένη συσκευασμένη στα πακέτα και σταλμένη για διαμόρφωση την κατάλληλη ώρα. Η σκέψη μας χρησιμεύει σαν πυροκροτητής. την τοποθετούν την τελευταία στιγμή στην μηχανή και τότε το ρομπότ δουλεύει, και η μάζα εκρήγνυται, η θέληση του να υπερασπισθεί την "ανθρώπινη ύπαρξη" την "Democracy", τον "δημοκρατικό κόσμο" ΄την "ελεύθερη οικονομία" ή τις "προόδους του πολιτισμού" ανάβει τα καύσιμα και μας εκτινάσσει σαν βέλη, μέσα σε δευτερόλεπτα, προς τον πόλεμο, την σφαγή, στην εθνική αυτοκτονία.

Είμαστε όλοι μισθοφόροι. δεν είμαστε πλέον παρά λαός μισθοφόρων. Η δημοκρατία μας είναι μία μορφή κατάκτησης. Δεν βλέπουμε, άρματα στους δρόμου, δεν ακούμε μπότες και έτσι είμαστε ήσυχοι. Οι αφέντες μας είναι αόρατοι, άγνωστοι, Χειρίζονται σιωπηλά τους μοχλούς που ορίζουν την ζωή μας. Δεν εξορίζουν, δεν κρεμάνε,δεν τουφεκίζουν. Δεν ανήκουν σ' αυτούς τους απλοϊκούς που διερωτώνται αν θα βάλουν την υπογραφή τους στο χαρτί μιας απόφασης για την εξαφάνιση ενός δύστροπου. Βλέπουν απλά τα πράγματα σε μεγάλη κλίματα και δημιουργούν ξαφνικά εκατομμύρια νεκρούς, κυκλώνες οδύνης και ωκεανούς καταστροφής, χωρίς κανένας μας να το καταλαβαίνει.

Πώς μπορούμε να το καταλάβουμε; Έχει σχηματιστεί ένα είδος κλειστού κυκλώματος, εκμετάλλευσης της λαϊκής θέλησης, μέσα στο οποίο βασιλεύει, όπως και στην φυσική, το κλασσικό αξίωμα: "τίποτα δεν χάνεται, τίποτα δεν δημιουργείται". Οι Ελληνες ψηφίζουν, αλλά ψηφίζουν αναγκαστικά "αρεστά" κόμματα και "αρεστούς" ενδιάμεσους. Αυτά τα κόμματα και αυτοί οι ενδιάμεσοι είναι με την σειρά τους εύκολα υποχείρια αυτών που τους δίνουν τον παρά που έχουν ανάγκη για να συντηρήσουν την πολιτική τους ύπαρξη, να διατηρήσουν την θεσούλα τους. Οι Ελληνες ενημερώνονται, αλλά ενημερώνονται από "αρεστά" ΜΜΣ(κοταδισμού). Τα ΜΜΣ είναι φυσικά στα χέρια αυτών που ελέγχουν το χρήμα. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει, αφού οι απαραίτητοι πόροι για την δημιουργία μιας νέας πολιτικής πινακίδας αποστερούνται συστηματικά από κάθε ανταγωνιστή. Όλα τα λεφτά πάνε στο ΕΛΙΑΜΕΠ, στους Δούρειους Ίππους των καλοταϊσμένων ΜΚΟ, στα “εγκεκριμένα” κόμματα-συνδικάτα ελέγχου της κοινής γνώμης. Ας δοκιμάσει κάποιος άλλος να διεκδικήσει χρηματοδότηση στο άνομα της δημοκρατίας και της ελεύθερης ανταλλαγής ιδεών. Θα πάρει τα κατώτερα και χλεύη. Ο καθένας μας εσείς ή εγώ, ο οποιοσδήποτε, , μπορεί θεωρητικά να ιδρύσει ένα νέο πολιτικό σχήμα, μια πατριωτική Μη Κυβερνητική Οργάνωση και να προσπαθήσει να προωθήσει το "προϊόν" του. Θα μείνει πάντοτε ένας μικρέμπορος καθόλου επικίνδυνος, αφου δεν θα αποκτήσει ποτέ τα μέσα να διαφημίσει την "μάρκα" του και να την αντιπαραβάλει, επί ίσοις όροις, με τα ανταγωνιστικά "προϊόντα".

Έτσι τίποτα δεν χάνεται, ή πολύ λίγο, αφού οι Ελληνες θα είναι αναγκασμένοι να ψηφίζουν "εγκεκριμένα", "αρεστά" κόμματα και τους "εγκεκριμένους" και "αρεστούς" ανθρώπους, με άλλα λόγια αναθέτει πάλι την εξουσία σ΄εκείνους που είναι αποδεκτοί και αρεστοί στον μεγάλο Καραγκιοζοπαίχτη. Τίποτα δεν θα αλλάξει αφου "Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων" και αυτοί που κρατάνε το πουγκί θα τα αρνούνται πάντα σ' αυτούς που δεν δέχονται του όρους του παιχνιδιού και της υποταγής...

Έλληνες, Ελληνίδεσς ....Εύγε!

2012-02-08T11:48:00.001-05:00

Ένα μεγάλο Εύγε, ένα μεγάλο μπράβο σε αυτό το 3% που πήρε την μεγάλη απόφαση και με τόλμη έδωσε στην δημοσκόπηση του ΣΚΑΙ (7/2/2012) την ψήφο στην Χρυσή Αυγή. Πρέπει, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που πήραν αυτή την απόφαση ψήφου, να είναι υπερήφανοι.

Έκλεισαν τα αυτιά τους στις κασσάνδρες, σειρήνες και κουτσομπόλες της σεσημασμένης δημοσιογραφίας των εκλεκτικών συγγενειών και των κοινωνικών σχέσεων του Χριστοφοράκου, της Siemens και ΣΙΑ, στα Botox των 8, στα διάφορα Montblanc της ενημέρωσης.. Αψήφησαν την χλεύη, των βοηθητικών σαλτιμπάγκων. Εγραψαν, εκεί που δεν πιάνει το μελάνι, τα κορίτσια γλάστρες, τα αγόρια κόπανους, τους έκφυλους σαχλάκηδες των πρωϊνάδηκων, των μεσημεριανάδηκων, και των διάφορων “διασκεδαστικών” εκπομπών τύπου “ελληνοφρένεια” , “Ραδιο Αρβύλα” που συμπληρώνουν με το καλαμπούρι, την πλάκα, και φαυλοκυκλικά επίχειρήματα τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης πηγαίνοντας την προς τα εκεί που θέλουν τα αφεντικά τους και πρέπει να πάει. Είπαν ΟΧΙ στους μαγαρισμένους εφιάλτες που ξεπουλάν το έθνος για 100.000 δολάρια, ένα μπράβο απο τα ξένα κέντρα και στα ορφανά της KGB.

Με συναίσθηση εθνικής ευθύνης έδωσαν το αγωνιστικό μήνυμα. Βγήκαν από τα μαντριά των κατεστημένων κομμάτων, αυτών των συνδικάτων ελέγχου της κοινής γνώμης, που για 37+1 χρόνια έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε χωματερή των ελπίδων καταβροχθίζοντας τον πλούτο της χώρας κάνοντας δώρα στον ευατό τους και φροντίζοντας το μέλλον των παιδιών τους. Βροντοφώναξαν “ως εδώ και μη παρέκει” στον πολιτικό ντελβέ που “χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ” μετέτρεψε την Ελλάδα αποθήκη των τριτοκοσμικών απόβλητων. Εστειλαν στον αγύριστο τα πολιτικά απόβλητα που μετάλλαξαν τους Έλληνες από υπερήφανους, δημιουργικούς και δουλευτάδες σε μιζαδόρους και τώρα σε ζήτουλες της ευρωπαικής ελεημοσύνης. Άκουσαν την φωνή της Ελλάδας και πήραν την απόφαση τους.

Οι ψηφοφόροι της Ελλάδας , οι ψηφοφόροι ήρωες, οι ψηφοφόροι Ελληνες είπανε το μεγάλο ΝΑΙ στην αξιοπρέπεια, στην Ελλάδα και πήγανε στην τιμή και στην πεποίθηση τους.

Ανοιχτή επιστολή στην Σεμίνα Διγενή

2012-02-08T06:07:00.002-05:00

Κυρία μου γράψατε μία ανοιχτή επιστολή στον πρόεδρο της δημοκρατίας κύριο Παπούλια που αρχίζει με το σπαραξικάρδιο"Κάποτε ήμουν πραγματικά ηλίθια. Αθώα, ευκολόπιστη, Κάποτε πίστευα με τη μία τους ανθρώπους, μ έπειθαν τα λόγια. Τώρα θυμώνω εύκολα, γιατί μάλλον ξύπνησα, βγήκα από το λήθαργο, μαζί με όλους, ξαφνικά. Εξοργίζομαι λοιπόν, όταν με κοροιδεύουν.”....

Όχι κυρά μου δεν ήσουν ούτε ηλίθια, ούτε Αθώα, ούτε ευκολόπιστη. Είσαι ένα μπουλόνι στον μηχανισμό που για 37 χρόνια εξανδραπόδισε τους Ελληνες και τους μετέτρεψε σε κοινωνικά αθήρματα, αμνήμονες γλεντοκόπους. Απογύμνωσε την ελληνικότητα απο κάθε περιεχόμενο πολιτιστικής ιδιαιτερότητας, γόνιμης ετερότητας ιστορικών εθισμών και συλλογικών αναγκών. Με μία απλοίκη επιστολή που δεν είναι παρά η πιο απάνθρωπη τεχνική προπαγάνδας εξαπατάς τον λαό. Περιφρονείς την νοημοσύνη του.
Ο κύριος Παπούλιας δεν είναι παρά ένα κομμάτι του εικοσάχρονου μονοκομματικού κράτους που συμπεριφέρθηκε σαν στρατός κατοχής, έχοντας υποτάξει ή εξαγοράσει σύνολο το κουκλοθέατρο των “προοδευτικών δυνάμεων”. Έκλεινες τα μάτια μπροστά στην οξύτερη κοινωνική βαρβαρότητα που γνώρισε η χώρα. Πλαισίωνες τον μηχανισμό που επέβαλε στους Έλληνες τον τύπο του ανθρώπου με ποιοτικές απαιτήσεις ζωώδους ηδονικής επιβίωσης που τον απασχολούν το χρήμα, οι μηχανές, η κατανάλωση και οι σωματικές εκκρίσεις.
Εθίστηκες για πολλά χρόνια να λατρεύεις και να χειροκροτείς, μεταξύ του ένος τσίπουρου και του άλλου, τους ήρωες του προοδευτικού σου οράματος και τώρα αναθεματίζεις τα ίδια αυτά πρόσωπα.

Καλή η επιστολή, αρέσει αν κρίνουμε απο την δημοσιότητα που πήρε, έχει λάθος αποδέκτει.
Την επιστολή έπρεπε να την απευθύνεις στους Ελληνες, τις Ελληνίδες, τα ελληνόπουλα.
Να ζητάς συγνώμη που για τόσα χρόνια με μαχητικές απαιτήσεις υψίστης εγκυρότητας ήσουν η “σός για να γλιστράει” η ιταμότητα, η χθαμαλότητα, ο ωχαδερφισμός που επέβαλε στον λάο ο ολετήρας αρπακολατζής Ανδρέας και η “μεγάλη δημοκρατική παράταξη”. Δεν χρειαζόταν να ρωτήσεις... Ήξερες και έβλεπες τον πλούτο της χώρας να διαγουμίζεται, να ροκανίζεται απο τους καθεστωτικούς αρουραίους να μετατρέπεται διαλεκτικά σε βίλες και κότερα και όμως για χρόνια σιωπούσες. Γιατί;

H Ψυχοπαθολογία της Αριστεράς

2012-02-07T03:39:00.001-05:00

Είναι γεγονός, ότι στον κόσμο αυτό, τα αριστεροειδή δεν επιτυγχάνουν ποτέ.Συσσωρεύουν τις νίλες και τις αποτυχίες τα μίση και τις ταπεινώσεις και τα κάνουν μια μάζα εσωστρεφή για να εκραγούν σε «κοινωνικές διεργασίες» που συνοδεύονται από τα ουρλιάγματα πόνου, τους λόξιγκες αγωνίας των θυμάτων τους και τα χάχανα των μπόγηδων («Μεγάλος» Δεκέμβρης), με συνιστώσα την καταστροφική μανία (κάψιμο Πολυτεχνείου, καταστροφές Θεσσαλονίκης, καταστροφές σχολείων - οχι των ιδιωτικών-κάψιμο βιβλιοπωλείων). Μισούν την Ελλάδα που δεν τους επιτρέπει παρά ταπεινώσεις και θέσεις δευτερεύουσες και αισθάνονται την σχεδόν φυσική ανάγκη να κατασκευάσουν μίανάλλη στην διάσταση και στα μέτρα του μίσους τους και των επιδιώξεών τους. Το ιδεώδες τους άλλωστε δεν είναι ποτέ στο παρόν (αντιληπτό σαν επικαιρότης αυτού που προϋπήρξε) αλλά σε ένα ουτοπιστικό μέλλον που θα «τραγουδά». Το «εμπρός» των αριστερών όπως το υπερπέραν των μεταφυσικών, είναι πάντα αντιληπτό ως επανάληψη ενός «χρυσού αιώνα» ανύπαρκτου, τον οποίον η σειρά τωνιστορικών γεγονότων κατέστρεψε. Ο σοσιαλιστικός παράδεισος επρόκειτο ναεπαναλάβει την αρχική Εδέμ, το κράτος χωρίς τάξεις, να ξαναφτιάξει την αρχέγονη κοινοκτημοσύνη, κλπ. Ετσι εκφράζεται η ιεραποστολή των ανικάνων της αριστεράς σήμερα, αυτή η πνευματική έκλυση ελαττωματικών όντων, που δεν έχουν παρά έναν «άλλο κόσμο» για να εκδικηθούν αυτόν εδώ!

Οι αριστεροί του τότε ήτανε τραγικοί και φρικτοί. Τα αριστεροειδή του σήμερα είναι φρικτά και φαιδρά Ονειρεύονται μια κοινωνία, της οποίας όλοι οι δρόμοι θα είναι ανήφορος και στην οποία θα πάρουν την εκδίκηση τους. Γιατί το παρελθόν τους είναι βουβό. Όλοι αυτοί οι αρρωστημένοι ελπίζουν ενστικτωδώς στη οργάνωση «αγέλης». Ο λόγος είναι αυτονόητος. Ο αριστερός πιστεύει ότι προσθέτοντας τις αδυναμίες θα μπορέσει να δημιουργήσει μία δύναμη. Ελπίζει να δημιουργήσει μια μονάδα προσθέτοντας συνεχώς μηδενικά. Είναι το ανθρωποειδές του όχι, του ιδεοληπτικού «ενάντια και κόντρα». Είναι το ανθρωποειδές της αμφισβήτησης, της μνησικακίας, του διχασμού και του παιγνιδιού των κομμάτων. Είναι το ανθρωποειδές που τα υποσυνείδητα συμπλέγματα μειονεξίας το αναγκάζουν να χαράσσει γραμμές υπεροχής καλλιεργώντας των φιλιστινισμό των μαζών, οδηγώντας τις πλάνες των όχλων και ακολουθώντας την αλήθεια της ιστορίας. Ένας εμετός ύπαρξης δηλαδή, τυφλωμένο, κολλημένο ανθρωπόμορφο ζώο, επικίνδυνο, χωρίς οίκτο και έλεος μήτε για τον εαυτό του μήτε για τους άλλους γύρω. Το συναντάμε κάθε μέρα, στην γειτονιά, στο σχολειό, στη δουλειά, στα bar, στις διακοπές. Είναι ο εκπρόσωπος ενός λούμπεν που η χαρά της ζωής και της δημιουργίας του είναι βάρος, στόματα σφιγμένα, γεμάτα μίσος και απόγνωση. Ακαλαίσθητο από φυσικού του, ακόμη και κάτω από το Armani παραμένει ο ψυχισμός του μογγόλου.

Μπορούμε να παρομοιάσουμε το αριστεροειδές με το αιλουροειδές, που τραυματίζει αντί να σκοτώσει. Είναι η άρνηση που ακολουθεί και συνοδεύει κάθε θέση, το ανάποδο σε κάθε ορθό, το όχι που απαντά σε κάθε ναι. Διαβάστε τα αποξέσματα εντέρων που ο κάθε κιτρινιάρης αριστερός, αριστερίζων, ή επαμφοτερίζων ξερνάει καθημερινά σταΜΜΣ(κοταδισμού) και προσπαθήστε να βρείτε έστω ένα ΝΑΙ, έστω και μια Θέση. Πολύ αμφιβάλω.

Το όχι του αριστερού είναι αλληλένδετο με το ναι, όπως το παράσιτο με τον οργανισμό σε βάρος του οποίου ζει. Υπάρχει στα ανθρωποειδή του «όχι» (τον κομουνιστή που ρίχνει ανάθεμα στον κόσμο, τον αμφισβητία που καταριέται την κοινωνία, τους κουκουλοφόρους του Αλαβάνου, τους γιαλατζί επαναστάτες του Τσίπρα, τους στρατονισμένους του ΚΚΕ, τους εθνομηδενιστές του Κουβέλη και ΣΙΑ, τα πρακτορίδια και τους πράκτορες του Νεοταξισμού) μια κτυπητή αντίθεση μεταξύ της υπερικανότητας να καταστρέφουν και της απολύτου ανικανότητας να δημιουργήσουν. Μ΄αυτό το νόημα είναι που οι όποιες επιτυχίες του ανθρωποειδούς του όχι μεταβάλλονται όλες σε αποτυχίες, που σκοτώνεται σφάζοντας, που εξαφανίζεται εξαφανίζοντας. Γιατί δεν υπάρχει παρά σαν αντίθεση. Η θέση τού είναι μοιραία και το αναπόφευκτο τέλος του η χωματερή της Ιστορίας.

Ενα σχόλιο που πέρασε απαρατήρητο

2012-02-07T03:35:00.000-05:00

Πίσω απο την τρόικα....
Ο κύριος Αδαμοπουλος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, στην εκπομπη Ανατροπή του Γιάννη Πρετεντέρη στο MEGA (6/2/2012) σχολίασε:
Πίσω απο την τρόικα κρύβονται οργανωμένα συμφέροντα με συγκεκριμένες δράσεις.
Μήπως αυτό εξηγεί το πάθος που επιδεικνύουν διάφοροι για την “απελευθερώσει των κλειστών επαγγελμάτων” και άλλα διάφορα....Πέρασε απαρατήρητο....

Πολιτικό Μπουλούκι....

2012-02-06T08:41:00.000-05:00

…”Αλλά η πολιτική είναι όπως το πορνείο, πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας με τις περιστάσεις της στιγμής.” Γιώργος Σεφέρης, Πολιτικό Ημερολόγιο, τόμος Α 1935-1944, σελ 81.

...“Τελεια χαύνωση, παρακμή, αηδία, κατάπτωση, εξευτελισμός, θεομπαιχτισμός του πολιτικού μας κόσμου. [...]” σελ 257

Δύο φράσεις του Γιώργου Σεφέρη που αν και γράφτηκαν σχεδόν πριν από 70 χρόνια είναι τόσο επίκαιρες σαν να γράφτηκαν χθες, Όταν βλέπουμε τον Παπαδήμο και Παπανδρέου, Σαμαρά και Καρατζαφέρη άβουλους και μοιραίους, κλεισμένους σε κάμαρα, να κοιτάζονται σαν τις γάτες καταλάβαμε ότι οι μάσκες έπεσαν. Έχουμε μία πολιτική τάξη ανίκανη για πλατιές χειρονομίες. Ένα καραβάνι που η ατμόσφαιρα του είναι θλιβερά ενοχλητική. Από το ΚΚΕ μέχρι το ΛΑΟΣ και όλα τα ενδιάμεσα, Δημοκρατική Αριστερά, Δημοκρατική Συμμαχία , Κόκκινους, Ροζέ και Πράσινους με τις ιδιοσυγκρασίες τους, τις ψοφοδεείς, άνθρωποι των έμμονων ιδεών, και στα περασμένα και τα τωρινά, πως μπορούν να διευθύνουν την πολιτική του λαού που πολεμά να τα βγάλει πέρα. Άνθρωποι εύκολων καιρών, με το εμπόδιο της δυσαρέσκειας στην ψυχή τους, υπεροπτικοί, ωμά αδιάφοροι για τον λαό, στο όνομα του οποίου δήθεν αγωνίζονται, είναι εδώ περισσότερο για να μπερδεύουν τα πράγματα παρά για να τα διευκολύνουν
Οι πασοκάνθρωποι (μισοί πασόκοι-μισοί άνθρωποι) αφού ανήγαγαν την ιταμότητα, το ωχαδερφισμό και το πλιάτσικο σε υψηλή πολιτική θέλουν τώρα να μας σώσουν. Με επικεφαλής τον ανεκδιήγητο Yorgo παριστάνουν και τα θύματα που θυσιάζονται.
Η συντρόφισσα Παπαρήγα βλέπει τους Έλληνες σαν μικρά παιδιά, ηλίθια μικρά παιδιά που έχουν ανάγκη από μπροστάρη. Με τα συστηματικά της λαγούμια, πολιτική τσιτάτων, και μεταφυσική Ναστραντίν Χότζα ονειρεύεται τον Λένιν, αλλά σήμερα δεν υπάρχει Parvus.
Ο Καρατζαφέρης φαντασιώνεται ότι είναι ο μοχλός των εξελίξεων.
Ο εθνομηδενιστής σύντροφος Κουβέλης παρέα με Δραγώνα και Ρεπούση, μπουλόνια στο μηχανισμό της Νέας Τάξης, θέλει να αρπάξει την ευκαιρία και να καρπωθεί τα πασοκικά περιτρίμματα.
Η ΝΔ (Νυχτωμένη Διαχρονικά), εγκλωβισμένη στο ιδεολόγημα του μεσαίου χώρου, είναι ανίκανη να αρθρώσει πολιτικό λόγο και περιορίζεται στο αναμάσημα αερολογιών χωρίς ουσία.
Από το θεατρικό αυτό μπουλούκι δεν λείπουν οι κομπάρσοι. Από την Dear Dora μέχρι τον Δημαρα,που προσπαθούν με λόγια παρρησίας και περισυλλογής να πάρουν ένα κομμάτι της πίτας των ψήφων.

Άνθρωποι τελειωμένοι. Ανθρωποι που δημιουργούν γύρω τους μία ατμόσφαιρα αγοράς και φτηνής συνδιαλλαγής, όχι μία ατμόσφαιρα εμπιστοσύνης. Ένας πολιτικός κόσμος περιστοιχισμένος από διάφορους παράγοντες και μύγες της πολιτικής. Είναι κιόλας για καρπάζωμα κρεμασμένος στο κενό για να τσιμπήσει ότι μπορεί. Ένα θεατρικό μπουλούκι.

Έχουν ξεχάσει δύο πράγματα: πώς η πολιτική έχει να κάνει με γεγονότα και πώς τα γεγονότα όταν τα νιώσεις δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσεις χωρίς την εμπιστοσύνη ανθρώπων που σ’ ακολουθούν.

Είναι ένα φριχτό δράμα να βλέπεις την απελπισία του κόσμου, να βλέπεις τα νέα παιδιά να γυρεύουν βοήθεια από τούτες τις ανθρώπινες χαλκομανίες που λέγονται άρχοντες μας που έχουν μότο “διέλυε για να κυβερνάς.” και όπλο τους είναι η αποσύνθεση. Κάθε τους πράξη γεμάτη με ιδιοτέλεια και μωρία μυρίζει πτωμαΐνη.

Η πολιτική άποψη του ζητήματος είναι ότι μετά την πιθανή αποχώρηση του Yorgo έγιναν περισσότερο κάλπηδες, περισσότερο σαράφηδες, περισσότερο μικροκολπαδόροι, ΟΧΙ, δεν έγιναν, ξεσκεπάστηκαν...Χάνουνε τον καιρός τους με αντιδράσεις, δηλώσεις και μανούβρες της εποχής του Δεληγιάννη, ενώ τα πράγματα περιπλέκονται με μίαν απολύτως σύγχρονη επιτάχυνση.

Είναι δράμα να σκέπτεται κανείς αυτήν την τραγωδία που ζούμε δημιούργησαν πέντε δέκα μεγαλόδημοσιογράφοι, πέντε δέκα παλιόπαιδα του κομματικού σωλήνα, πέντε δέκα εργατοπατέρες, πέντε δέκα ανεπάγγελτοι που δεν θα ήταν άξιοι να πουλούν μήτε στραγάλια στο Ζάπειο και που βρέθηκαν να διακυβερνούν τις τύχες της Ελλάδας μόνο και μόνο επειδή άρπαξαν την ψήφο του λαού υποσχόμενοι τα πάντα: "Λεφτά υπάρχουν"... Και τώρα πάνε να του φορτώσουν όλες τις αμαρτίες τους. “Μαζί τα φάγαμε”...

Το συμπέρασμα είναι πως το χαρακτηριστικό του σήμερα είναι ότι κυβερνιόμαστε απο ανθρώπους που είτε δε θέλουν, είτε δεν έχουν την δύναμη να δουν. Χρεοκοπημένους.

Οι ονειρώξεις του τρομου

2012-02-05T15:31:00.000-05:00

Οι στρίγκλες πραγματευτούδες της παρακμής..... τρέμουν. Οι μυστικές δημοσκοπήσεις τους έχουν κάνει να χάσουν τον ύπνο τους.
Οι δημόσιοι διανοούμενοι τά έχουν χαμένα «Η διάκριση μεταξύ χρυσαυγιτών και αγανακτισμένου πολίτη έχει πάψει να υφίσταται» Τα Νέα (4/2/2012) . Οι καρικατούρες στο σταυρόλεξο του εθνομηδενισμού χρησιμοποιούν τον όρο “ακροδεξια” για να περιγράψουν τους Έλληνες πατριώτες . Ο όρος από μόνος του είναι απόδειξη της ψυχικής και πνευματικής του οκνηρίας. Είναι ρηχός απόλυτα προπονημένος με διάφορες συνταγές και δόσεις εθνομηδενισμού. Είναι η απελπισία των ίδιων αρθογράφων που δεν έχουν άλλο μέσο να εντυπωσιάσουν και που στερούνται και αυτής της στοιχειώδους ικμάδας προς παραγωγήν πραγματικού έργου. ΄Ενα μεροκάματο βγάζουν. Έχουν πάψει να σκέπτονται με τον εγκέφαλο αλλά με το στομάχι τους, όπου κατά μία ειδεχθή και απορριπτέα θεωρία, εδρεύει η ψυχή του κάθε “προοδευτικού”.

Οι Ελληνες πατριώτες, η ακροδεξιά, η Χρυσή Αυγή αν θέλουν, είναι το σφυρί που βγάζει την σκουριά από την καρίνα του πλοίου Ελλάς. Η Χρυσή Αυγή κτυπάει δυνατά την σαπίλα και τον ήχο του κτυπήματος τον αρπάζει ο αέρας και μας τον αποτελειώνει. Τον ακούνε οι Έλληνες, οι Ελληνίδες τα Ελληνόπουλα, οι ήρωες αγωνιστές της ζωής και αναγαλλίαζουν. Οι Έλληνες πατριώτες, οι χρυσαυγήτες ξύνουν τα μαλάκια που έχουνε κολλήσει στα ύφαλα του πλοίου μας και τρέφονται από τους οχετούς των μυστικών κονδυλίων, τους βόθρους της μίζας, τον δυσώδη βόρβορο της αισχράς εμπάθειας.

Το πλοίο ΕΛΛΆΣ είναι στην ψυχή της Χρυσής Αυγής το αμετακίνητο κέντρο μίας ολόκληρης ύπαρξής. Σε αντίθεση με τους διψασμένους για "ορατότητα" που ρίχνουν στο χαρτί τα σκουπίδια του μεγαλοφυούς μυαλού τους με , απόλυτα "μακντοναλντοποιημένα" άρθρα φασόν, και με τεχνάσματα που χρησιμοποιεί κάθε επιχείρηση που αγωνίζεται για την επιβίωσή της σε μία ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά. Οι χρυσαυγήτες πατριώτες, λόγω του ότι δεν αγωνίζονται κατά παραγγελία, δεν φοβούνται και μπορούν κατά την περίσταση να είναι τραχύς, ευαίσθητοι οι απόλυτοι. Σε ένα ανελέητο πόλεμο με την άσοφη σοφία των "διαβασμένων" του κοσμοπολιτισμού.

Η αφθονία του λόγου , η δύναμη της έκφρασης, η ανοιχτοματιά, η τόλμη είναι τα πιο φανερά δείγματα του αγώνα των Ελλήνων πατριωτών. Η Χρυσή Αυγή Δίνει φωνή στους Έλληνες που καταρρέουν. "Όλοι οι φονιάδες της ζωής και οι πνίχτες της αλήθειας" τρέμουν!

Ο αγώνας παίρνει απροσμέτρητες διαστάσεις. Είναι δυνατός γεμάτος πάθος καταλυτικός για τους Έλληνες που ψάχνουν να βρουν την χαμένη τους Ζωή. Ο αγώνας για μας τους Έλληνες πατριώτες, δεν είναι πράξη βιοποριστική αλλά σανίδα σωτηρίας που καταφεύγουμε για να γλιτώσουμε από την απελπισία, γιατί αγωνιάμε και πονάμε τον τόπο μας. Βέβαια ο λόγος μας δεν είναι πάντα προσεγμένος όσο θάπρεπε, συμβαίνει να τραυματίζεται, να σκοντάφτει, να αλαφιάζεται αλλά αυτό προέρχεται από την νεανικότητα της ψυχής μας, δείχνει φρεσκάδα, υπάρχει ροδαλότητα. Τι δηλαδή τα φέρετρα της τελειότητας των ιεροφάντων της Νέας Τάξης και του εθνοφοβισμού;

Μέσα στο άγχος και στην μουντάδα μιας χώρας που συνεχώς βομβαρδίζεται από αμετροεπείς λόγους, πρόστυχες πράξεις και πρακτικές, ελάχιστες στιγμές ανάτασης, έστω και σύντομης απομένουν. Πρόκειται για στιγμές που η Χρυσή Αυγή κτυπάει το σφυρί και ο ήχος του ρέει, σφηνώνει στις ψυχές, αντιτάσσεται στα ντεσιμπέλ και στη βρομιά της παρακμής, διαποτίζει συνειδήσεις. Ήχος μεστός και ουσιαστικός που αντιπαραβάλλεται επιτυχώς με τις ιαχές των ημερών μας. Χαρίζει μια νότα αισιοδοξίας και ελπίδας στην ασχήμια της χοντροκομμένης δημοσιογραφίας των εξουσιών. Προτείνει ένα νέο τρόπο παρουσίασης και την βεβαιότητα πως η πολιτική, η ιστορία, τα γεγονότα μας αφορούν ακόμη. Εκεί έξω στην Ελλάδα , στην κυριολεξία , υπάρχει ένας άλλος κόσμος, ίσως όχι αγγελικά πλασμένος αλλά πάντως όμορφος, ένας κόσμος που δίψα για έναν άλλου τύπου αγώνα.

Στις στρίγγλες πραγματευτούδες της διαβολικής τύρβης που εξυμνούν τις παντοειδείς πραγμάτιες της παρακμής και υποταγής του Εθνους θα τους πούμε απλά: Ο,τι βρίσκεται στην ψυχή του Έλληνα ανθρώπου ούτε κατασκευάζεται προχειρολογικώς ούτε γρήγορα, κατ επιταγήν εξαφανίζεται.

Δεν φταίει... ο φασισμός ηλίθιε...

2012-02-05T07:13:00.002-05:00

Δεν είναι ο φασισμός, ηλίθιε!
Ας αρχίσουμε με το κλισέ: Την ιστορία τη γράφουν οι νικητές. Οι νικητές, επίσης, καθορίζουν τις οικονομικές πολιτικές, την επικρατούσα ηθική και το γενικότερο κοινωνικοπολιτικό status quo. Οι Συμμαχικές δυνάμεις, επικρατώντας, στον Δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο, των δυνάμεων του Άξονα, ανέλαβαν, έκτοτε, την πολιτική ηγεμονία και κηδεμονία του Δυτικού κόσμου, ενώ, με την πτώση του “υπαρκτού σοσιαλισμού”, το δίπολο καπιταλισμός – κομμουνισμός αντικαταστάθηκε πλήρως, από τις δυνάμεις του οικονομικού φιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης. Μ' αυτή την πρόχειρη αναφορά, καταλήγουμε στο προφανές συμπέρασμα ότι, την πλήρη...

ευθύνη για τις οικονομικοπολιτικές αποφάσεις, αλλά και για το γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο και τρόπο ζωής που αυτές επέβαλλαν, την έχουν οι πολιτικές δυνάμεις που έχουν στα χέρια τους την εξουσία τις τελευταίες, επτά σχεδόν, δεκαετίες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτές οι πολιτικές δυνάμεις δεν έχουν ούτε φασιστικές ούτε εθνικοσοσιαλιστικές πολιτικές καταβολές και κοσμοθεωρία, καθώς, με το τέλος του Β' Π.Π., ο φασισμός και ο εθνικοσοσιαλισμός τέθηκαν στο περιθώριο, είτε μέσω πολιτικής προπαγάνδας, είτε μέσω νομοθεσίας. Ο φασισμός, μάλιστα, κατέληξε, από πολιτική θεωρία και ιδεολογία, να αλλάξει περιεχόμενο, φτάνοντας στο σημείο να έχει επικρατήσει η χρησιμοποίηση του όρου για την περιγραφή κάθε αρνητικής και απολυταρχικής συμπεριφοράς.

Συγκρίνοντας την οικονομικοπολιτική κατάσταση του σήμερα, στον Δυτικό κόσμο, μ' αυτή της περιόδου του Μεσοπολέμου, πολλοί δημοσιογράφοι και αναλυτές βρίσκουν σημαντικές ομοιότητες, μη ξεχνώντας να συμπληρώσουν ότι αυτές οι συνθήκες αποτέλεσαν καίριο παράγοντα, που βοήθησε στην άνοδο των ευρωπαϊκών εθνικιστικών κινημάτων της εποχής. Εξάλλου, ο φασισμός δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η έκφανση του ιταλικού εθνικισμού της εποχής, ο ναζίσμός η αντίστοιχη έκφανση του γερμανικού εθνικισμού, ενώ θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τους φαλαγγίτες στην Ισπανία, την Σιδηρά Φρουρά στη Ρουμανία, την 4η Αυγούστου στην Ελλάδα, τους μελανοχίτωνες στην Αγγλία κ.ο.κ. Κινήματα με πολλές ομοιότητες και σημαντικές διαφορές, αλλά, προπάντων, δυναμικά, επίκαιρα, μαζικά, λαϊκά και βαθειά πολιτικοποιημένα, τουλάχιστο στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Στην Ελλάδα του σήμερα, τα δύο θέματα που μονοπωλούν την πολιτική ατζέντα και την καθημερινότητα του νεοέλληνα είναι η οικονομική κρίση και η λαθρομετανάστευση, κυρίως ως αιτία της κατακόρυφης αύξησης της εγκληματικότητας στα αστικά κέντρα.Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που, για πρώτη φορά από τη Μεταπολίτευση, υπάρχει τόσο μεγάλη αμφισβήτηση για τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας και τόσο μεγάλη παράλληλη άνοδος για τα κόμματα της αριστεράς και της ακροδεξιάς. Μία ακροδεξιά που, επίσης για πρώτη φορά από τη Μεταπολίτευση, συγκεντρώνει υψηλά ιστορικά εκλογικά ποσοστά, μέσω του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής, αν και αντιμετωπίζει άλλου είδους δομικά και οργανωτικά προβλήματα, η ανάλυση των οποίων δεν είναι της παρούσης.

Εδώ, αξίζει να συμπληρώσουμε, ότι, εκτός από τις γνωστές κομματικές δομές, ιδιαίτερη ανάπτυξη γνωρίζουν και διάφορες πολιτικές πλατφόρμες, κατά κύριο λόγο προσωποκεντρικές, με κεντρικό πυρήνα ύπαρξης την έκφραση ενός επιδερμικού πατριωτικού λόγου, μίας σκληρής αντιμνημονιακής στάσης, ορισμένων προτάσεων με ενδιαφέρον, αλλά και με αρκετά θολές πολιτικές καταβολές και ακόμα πιο θολές επιδιώξεις. Μία πρόχειρη έρευνα στην πολιτική πορεία ατόμων όπως ο Θεοδωράκης, ο Καζάκης ή ο Καραμπελιάς ενισχύει τα ερωτήματα και τις αμφιβολίες για τις προθέσεις και τον ρόλο των πολιτικών πρωτοβουλιών τους.

Το πληγωμένο πατριωτικό αίσθημα μίας μεγάλης μερίδας των Ελλήνων έχει αρχίσει, λοιπόν, να εκφράζεται, είτε μέσω της ακροδεξιάς είτε μέσω των προαναφερόμενων οχημάτων και να βρίσκει διέξοδο επικοινωνίας μέσω διαφόρων δραστηριοτήτων, οι οποίες περιλαμβάνουν περισσότερο συμμετοχή σε στενές κομματικές εκδηλώσεις, blogging και αναρτήσεις σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, παρά αυτοοργάνωση, ουσιαστικές κοινωνικές παρεμβάσεις και ιδεολογικοπολιτική ζύμωση. Ανατρέχοντας, μάλιστα, στο περιεχόμενο της επιχειρηματολογίας και στην αισθητική των περισσοτέρων εκ των δραστηριοτήτων αυτού του όψιμου ακροδεξιού ή έστω “πατριωτικού” εσμού, παρακολουθούμε την άκριτη παράθεση και ανακύκλωση ενός ετερόκλητου αχταρμά ιδεών, που περιλαμβάνει ονειρώξεις βασιλικής παλινόρθωσης, Απριλιανές ερπύστριες, μπατσολαγνεία, Χριστιανικό, αλλά και αντιχριστιανικό, θρησκευτικό φανατισμό, νεοναζιστικό φετιχισμό, αλλά και φανατικό αντιφασισμό – αντιναζισμό, κατά περίπτωση.

Ιδιαίτερα το θέμα της αντιφασιστικής πολιτικής έκφρασης της ακροδεξιάς και των “πατριωτών” έχει πάρει μεγάλη έκταση τελευταία, καθώς αποτελεί τον πυρήνα της επιφανειακής κριτικής του “χώρου” στην Ε.Ε. και ταυτίζεται πλήρως με την υστερόβουλη και εξίσου διαστρεβλωτική και ανιστόρητη, κριτική ενός κομματιού της αριστεράς. Σύμφωνα, λοιπόν, με τους πατριώτες αντιφασίστες, η ηγεμονία της Γερμανίας στην Ε.Ε. έχει άμεση σχέση με το ναζιστικό παρελθόν της χώρας, καίτοι στη Γερμανία υπάρχει πλήρης άρνηση, απαγόρευση και καταστολή σε ό,τι αφορά στην πολιτική έκφραση του εθνικοσοσιαλισμού, από τη λήξη του Β' Π.Π. Οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες και χριστιανοδημοκράτες πολιτικοί, λοιπόν, βαφτίζονται χιτλερικοί, λόγω καταγωγής και έτσι εξηγούνται όλα, σύμφωνα με την ιουδαϊκής έμπνευσης οπτική του απόλυτου κακού. Ακολουθούν και ορισμένες φωτογραφίες της Μέρκελ με τη Σβάστικα, παρά το ότι, λόγω πολιτικών καταβολών και επιλογών, της ταιριάζει περισσότερο το λογότυπο της coca cola και συμπληρώνεται το “επιχείρημα” με την αισθητική που του ταιριάζει. Σ' ένα δεύτερο επίπεδο, μάλιστα, οποιαδήποτε αναφορά στις παραπάνω παρατηρήσεις αντιμετωπίζεται ως “εθνική μειοδοσία”, με παράλληλες αναφορές στην εποποιϊα του '40 και το... αντιφασιστικό ΟΧΙ του... δικτάτορα και δηλωμένου φιλοφασίστα Μεταξά. Αναφέραμε ήδη, όμως, ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές και το παρόν κείμενο είναι πολιτικό και όχι ιστορικό, για να αναφερθεί με περισσότερες λεπτομέρειες για τα ιστορικά γεγονότα.

Στο ίδιο μήκος κύματος με τους ακροδεξιούς/πατριώτες αντιφασίστες κινούνται βέβαια και όσοι επιδεικνύουν με τον πιο άστοχο και άκαιρο τρόπο τον φετιχισμό τους, έχοντας ξεμείνει στη μπυραρία του Μονάχου ή στην πορεία προς τη Ρώμη, πιστεύοντας ότι το μελλοντικό επαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα του 21ου αιώνα θα έρθει μ' ένα ταξίδι στο χρόνο, υιοθετώντας άκριτα και επιφανειακά πρακτικές, συνθηματολογία και αισθητική κινημάτων άλλων χωρών και, κυρίως, άλλου αιώνα. Ας επιστρέψουμε, όμως, στο θέμα μας.

Ο εχθρός σου και ο υπεύθυνος της κατάστασης την οποία βιώνεις δεν είναι ο φασισμός, ηλίθιε! Για την ακρίβεια, η οικονομικοπολιτική κατάσταση που σε καταδυναστεύει διαμορφώθηκε από εκείνες τις δυνάμεις, τις φαινομενικά αντίθετες, που συμμάχησαν για να επιβληθούν του Άξονα, κατά τον Μεγάλο Πόλεμο. Το πρώτο βήμα, λοιπόν, για να αντιδράσεις ή να αντισταθείς, εάν πραγματικά αυτό επιθυμείς, είναι να προσδιορίσεις και να κατανοήσεις ποιός είναι ο εχθρός σου. Δεν σου έφεραν οι φασίστες τους λαθρομετανάστες στην πόρτα σου, δεν είναι “φασιστικές” οι πολυεθνικές που πλαστικοποίησαν τη ζωή σου, δεν είναι “φασίστας” το αφεντικό που σε απέλυσε, δεν υπάρχουν φασίστες στον Σ.Ε.Β, στα clubs της Εκάλης, στους τηλεοπτικούς σου δέκτες. Δεν είναι φασίστες αυτοί που υπέγραψαν το Μνημόνιο, ούτε καν τα ακροδεξιά τους δεκανίκια, που σου πουλάνε πατριωτισμό, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν έτσι, άλλωστε και οι ίδιοι το διαψεύδουν μετά μανίας, με λόγια και πράξεις.

Τέλος, δεν πρόκειται να μάθεις σ' ένα κείμενο, μετρημένων λέξεων, τί είναι ο φασισμός. Αν σ' ενδιαφέρει άνοιξε και κανένα βιβλίο. Έτσι κι αλλιώς κι εγώ που στα γράφω αυτά, στο ψάξιμο είμαι. Δεν έχω καμία πρόχειρη, γρήγορη και εύκολη λύση στα προβλήματά σου. Ούτε κανείς άλλος έχει. Μόνος σου θα τις βρεις τις λύσεις. Απλά, πατριώτη αντιφασίστα, ακροδεξιέ ή μη, σταμάτα να κουνάς την σημαία σου σαν ρομπότ για μια στιγμή και να επαναλαμβάνεις συνθήματα κράζοντας. Μου θυμίζεις πρωταγωνιστή σε σποτάκι του Ε.Ο.Τ.Ο πατριωτισμός είναι αίσθημα, ευγενικό και υγιές, το οποίο νιώθει ο κάθε νουνεχής άνθρωπος, πέραν των ελαχίστων συνειδητά λοβοτομημένων αεθνιστών. Δεν υπάρχει μεζούρα για να μετρήσουμε ποιός είναι περισσότερο πατριώτης και, μάλιστα, η υστερική κραυγαλέα υπερβολή υποβαθμίζει το αποτέλεσμα των πράξεων. Από μόνος του, ο πατριωτισμός δεν αρκεί, εάν δεν συνοδεύεται από συνείδηση και αν δεν μετεξελίσσεται σε εθνικιστική κοσμοθεώρηση. Κι ο εθνικισμός δεν είναι “λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ' αγόρι μου”, στο γαλανό Αιγαίο, σε γραφικό νησάκι το καλοκαίρι.
Ο εθνικισμός είναι κόκκινος απ' το αίμα και μαύρος απ' τον θάνατο!

X.K.
Πηγη: ΝΕΑ ΠΑΤΡΙΔΑ

Gianniotis

Ερώτηση στους Έλληνες......

2012-02-04T08:05:00.001-05:00

Ερώτηση στη Βουλή από ΔΗΜ.ΑΡ. για Χρυσή Αυγή - Η ερώτηση των βουλευτών της ΔΗΜ.ΑΡ. είναι: “Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ένωσης Εργαζομένων του ΗΣΑΠ το βράδυ του Σαββάτου 28/02/12: «οργανωμένη ομάδα 20 ατόμων της «Χρυσής Αυγής» με κουκούλες και ρόπαλα επιβιβάστηκαν σε συρμό του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου στον σταθμό Μοναστηράκι και περνώντας από βαγόνι σε βαγόνι φωνάζοντας συνθήματα και βρίζοντας έψαχναν και κτυπούσαν αμέριμνους μετανάστες που ήταν επιβάτες του συρμού». Υπογραμμίζουν δε ότι είναι η δεύτερη φορά που παρατηρούνται ανάλογα φαινόμενα βίας στους συρμούς του ηλεκτρικού.
Επιπλέον, αυτόπτες μάρτυρες καταγγέλλουν ότι το ίδιο βράδυ δεκάδες μέλη της ίδιας οργάνωσης προκαλούσαν τους πολίτες με υβριστικά συνθήματα στους συρμούς και τους σταθμούς του μετρό Ευαγγελισμός, Αμπελόκηποι, Μέγαρο Μουσικής, Πανόρμου.
Με βάση τα προαναφερόμενα,
Ερωτάται ο αρμόδιος υπουργός:
Έχει λάβει γνώση των συγκεκριμένων καταγγελιών και αν ναι σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί; Έχει ζητήσει υλικό από τις κάμερες ασφαλείας των σταθμών του ΗΣΑΠ και του μετρό στους οποίους καταγράφηκαν οι επιθέσεις και η προκλητική συμπεριφορά των μελών της «Χρυσής Αυγής»;

Οι θρασείς, προκλητικοί και δήθεν έκαναν την παραπάνω ερώτηση στην βουλή και φυσικά καρφί δεν μας καίγεται ή επί το προοδευτικότερον χέστηκε η φοράδα στο αλώνι. Κανείς Έλληνας δεν ενδιαφέρεται για τις ερωτήσεις τους και το θέατρο που παίζουν.

Εμείς ρωτάμε του Ελλήνες, τις Ελληνίδες, τα Ελληνόπουλα που δεν τολμάνε να κυκλοφορήσουν τα βράδια. Ρωτάμε τους παπούδες και τις γιαγίαδες μας που τους ληστεύουν και τους δολοφονούν τα προσκεκλημένα της αριστεράς στίφη των βαρβάρων

Ρωτάμε τους Έλληνες μέχρι πότε οι διάφοροι αριστεροί που λαθρολάγνοι, απάτριδες θα βησσοδομούν κατά της πατρίδας μας. Θα εκμεταλεύονται την υπομονή μας....

Την αποφράδα ημέρα της 24 Ιουλίου 1974 η αριστερά έγινε εξουσία. Κυβερνούσε ο μολιερικός αρχοντοχωριάτης Καραμανλής, αλλά κυρίαρχη ιδεολογία στη χώρα, δίχως αντίπαλο, δίχως αντιπρόταση, ήταν ένας αναχρονιστικός Μαρξισμός με πλήθος δογματικές αποφύσεις. Όποια κρατική δραστηριότητα ή κοινωνικός θεσμός προσφερόταν για ιδεολογική εκμετάλλευση, στελεχωνόταν με κομματικούς της μεταπρατικής Αριστεράς, αυτονόητα. Η ένταξη στην Αριστερά μεταποιήθηκε σε εφόδιο και προϋπόθεση καριέρας, προβολής, δημοσιότητας, πλουτισμού. Πραγματικές ή επινοημένες περγαμηνές "αντίστασης" στη δικτατορία, αλλά και μόνο η οργανωτική προσχώρηση στις αριστερές "προοδευτικές δυνάμεις" έγιναν το εφαλτήριο για αναρρίχηση σε θώκους πανεπιστημιακούς, σε πόστα εξουσίας στην εκπαίδευση, σε υψηλές διοικητικές ευθύνες σε κάθε σχεδόν πτυχή του δημόσιου τομέα. Η αριστερά έγινε το καταφύγιο του κάθε ατάλαντου και ανίκανου. Αρκούσε να αυτοπροσδιοριζόσουν αριστερός και αμέσως με το ραβδί της Κίρκης η αριστερά σε μεταμόρφωνε σε ποιητή, λογοτέχνη, πολιτικό, δημοσιογράφο, σκηνοθέτη, καθηγητή και ότι άλλο ήταν το παιδικό απωθημένο του κάθε κομματικού βαστάζου. Η αριστερά έγινε η ζωντανή ενσάρκωση των κτηνωδών ενστίκτων, των καταπιέσμένων παθών, των απραγματοποίητων πόθων.

Η Αριστερά έγινε πρακτική καταλήψεων, απεργιών κοινωνικού κόστους, γκανγκστερικών εκβιασμών, απροκάλυπτης αλαζονικής άρνησης των κανόνων του κοινοβουλευτισμού. Στα πανεπιστήμια, στα σχολειά, σε κάθε έκφανση οργανωμένου πολιτιστικού βίου και πληροφόρησης η Αριστερά είχε επιβάλει την αδυσώπητη δικτατορία των μετριοτήτων που έκαναν καριέρα ως αντάλλαγμα της κομματικής τους υποταγής. Τρέμοντας από λυσσαγμένο φθόνο με ψυχή γεμάτα πλέγματα, που πήραν την μορφή μίσους πρός κάθε έννοια δικαίου με τη χολή να ανεβαίνει από το συκώτι και να πανιάζει τα μούτρα της η αριστερά δεν προσέφερε τίποτα. Υιοθέτησε, κάθε συνδικαλιστική μαφία (τύπου ολυμπιακής, τελωνειακών,ΟΛΜΕ κλπ, η λίστα είναι ατελείωτη) που διεκδικούσε ατομικά συμφέροντα, χωρίς να σκεφτεί πραγματικά τον εργαζόμενο κόσμο των 700€, κατάφερε το τελικό χτύπημα εξουθενόνοντας ηθικά και πολιτικά την χώρα.

Έχει αποκοπεί πλέον από το δημιουργικό κομμάτι της Ελλάδας και δεν είναι παρά μία συλλογή από νευρωτικές Σταχτοπούτες και αιώνιους έφηβους. Ένας εμετός ύπαρξης, γεμάτη με αδυναμίες που την εμποδίζουν να ολοκληρώσει την ανάπτυξη της, τυφλωμένο, κολλημένο ανθρωπόμορφο ζώο, επικίνδυνο, χωρίς οίκτο και έλεος μήτε για τον εαυτό της μήτε για τους άλλους γύρω . Έχοντας βαρεθεί τα φραπέ στο Φίλιον και το Μπαλταζάρ, την άδειας και μονότονης ζωής στα χρυσά γκέτο και θέλησε να ανατρέψει μία κοινωνία που της είχε στερήσει τον οργασμό της δημιουργίας.

Το 2012 θα σημάνει το τέλος της μεταπρατικής, παθητικής και μιμητικά μαρξιστικής αριστεράς. Το τέλος της "αριστεράς" που παρηκμασε, γέρασε, αρτηριοσληρώθηκε και πριν καλά-καλά ωριμάσει, μολυσμένη από μία τεχνική σκέψη είναι κλινικά νεκρή. Μεθυσμένη από την παντοδυναμία της, είχε κυλιστεί με ηδονή μέσα στις "διακριτικές χαρές της μπουρζουαζίας". Ναρκωμένη από τις εύκολες και ενορχηστρωμένες "επιτυχίες" της, αυτοθαυμαζόμενη απο κοσμικά σαλόνια και από επιτηδευμένα φερέφωνα, στο τιμόνι της BMW της περιορίστηκε τελικά στο μηρύκασα και μονότονη επανάληψη ενός μονοδρομικού μαρξιστικού τυφλοσούρτη, συνεχώς διαψευδόμενο από τα γεγονότα και την πραγματικότητα. Είχε σπασμούς μέσα σε μία φαντασίωση εξουσίας. Τυλίχθηκε στον μύθο της "πάλης των τάξεων", στα αντιδραστικά της όνειρα, στις μεταφυσικές αναφορές της, την θεμελιώδη παρελθοντολογία, ένας συρφετός αξύριστων και κουλτουριάρικο ύφος που γρατζούναγε την πλήξη του αλλά και την κοινωνική αδικία με χρήση τυφλής βίας που απλά αναπαρήγαγε την κοινωνική αδικία.

Σήμερα μετά 37+1 χρόνια η αριστερά είναι κλινικά νεκρή. Διατηρείται στη ζωή διασωληνωμένη με τα λεφτά των διάφορων κέντρων, παράκεντρων και παρασυναγωγών και με την μηχανική υποστήριξη των ΜΜΣ(κοταδισμού) για να φέρει σε πέρας την αποστολή που της έχουν αναθέσει, τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων και την μετατροπή του Ελληνα ανθρώπου από υποκείμενο στης ιστορίας σε άψυχο αντικείμενο χωρίς παρελθόν, αβέβαιο παρόν και ακόμη χειρότερο μέλλον.

Μετα 37+1 χρόνια ήλθε ώρα της Δεξιάς αναγέννησης που υπηρετεί το κοινωνικό σύνολο. Έχει πρόταση και εκπροσωπεί τους μεροκαματιάρηδες που οι οργανωμένες ομάδες των εγκαθέτων των βορείων προαστείων της κλινικά νεκρής αριστεράς, που τις συντηρούν τα ΜΜΣ(κοταδισμού) ,κατέστρεψαν και υποθήκευσαν το μέλλον των παιδιών τους.

Αριστερή βία.

2012-02-02T09:14:00.001-05:00

Η Ελλάδα επί 37 χρόνια ζει την βαρβαρότητα της "επαναστατικής" μεταπολίτευσης. Την μεταπολίτευση που είναι ένας εμφύλιος πόλεμος με άλλα μέσα. Η αριστερά γεμάτη βαθύτατη, υπεροπτική και κυνική περιφρόνηση προς τους Ελληνες και το μέλλον τους, με τρόπο αγύρτικο, δημαγωγικό και παραπλανητικό επέβαλε την θέληση της με την απροκάλυπτη βία.

Μετά το κάθε βίαιο επεισόδιο οι άνθρωποι των ΜΜΕ(ξαπάτησης) και οι διάφοροι κλόουν της πολιτικής με πολύ λογισμό και άφθονη οίηση αγωνίζονται, σαν άλλοι Τέτζελ, να μας πουλήσουν το πολιτικό συγχωροχάρτι της αριστεράς. Ούτε λίγο ούτε πολύ οι καλοί αυτοί άνθρωποι θέλουν να μας πείσουν ότι η βαρβαρότητα που βιώνουμε καθημερινά δεν είναι έκφραση της αριστεράς αλλά "φασισμός". Αγωνίζονται να μας πείσουν ότι τα “συγκεκριμένα ποσά βίας” που έχουν θεσμοθετηθεί από τις στήλες της Αυγής και νομιμοποιηθεί σαν κινηματική βία από τον Βέλτσο και βία αντί βιά απο τον επικαλούμενο τον Σολωμό μικροάνθρωπο Αλαβάνο, δεν είναι εκφράσεις της αριστεράς αλλά “φασισμός”. Ας Γελάσουμε!

Επειδή η λέξη φασισμός ενοχλεί έντονα την "δημοκρατική" μας συνείδηση τον επικαλούνται με μόνο σκοπό την δημιουργία εντυπώσεων και την ικανοποίηση υποκειμενικών ιδεολογικών ανασφαλειών. Όλα στην προτεραιότητα των εντυπώσεων, στην αμνησία των γεγονότων, στον συμβιβασμό με την αοριστολογία, ώστε να μη θίξουμε τα αριστερά θέσφατα. Μιλάνε για το πρόβλημα (ώστε να κερδίσουν τις εντυπώσεις των τυραγνισμένων πολιτών της Ελλάδας) και επιδιώκουν την άφεση αμαρτιών της φράξιας τους ξεθάβοντας νεκρές ιδεολογίες.

Οι διάφοροι σύντροφοι των ΜΜΕ(ξαπάτησης) και οι πολιτικατζήδες της απάτης και της λαμογιάς σαν γνήσιοι αβανταδόροι της αριστερής λεηλασίας και τρομοκρατίας, έντρομοι μπροστά στην πιθανότητα οι Έλληνες και οι Ελληνιδες να καταλάβουν, επί τέλους, τι είναι αριστερά, προσπαθούν να την σώσουν από την απαξίωση της ελληνικής κοινωνίας, κοινωνίας που διαπερνάται από φόβο, ανησυχία, ανασφάλεια για το μέλλον της και το μέλλον των παιδιών της.

Σέρνονται αγκυλωμένοι με ιδεολογικά στερεότυπα του παρελθόντος, δίχως να αντιλαμβάνονται ότι η λέξη "φασισμός" δεν είναι παρά η ιδεολογική γλίτσα που έχει κατακαθίσει στα αρρωστημένα μυαλά των παπατζήδων της αριστεράς που καλουπωμένοι μέσα σε ιδεολογήματα και νεκρές πολιτικές οριοθετήσεις αδυνατούν να αρθρώσουν δημιουργικό λόγο. Πρόκειται για φαινόμενο ανθρώπινης αναπηρίας που κυριολεκτικά μας φοβίζει. Καλή η προσπάθεια αλλά θα παραμείνει προσπάθεια. Προσπαθούν να παραποιήσουν ή και να αντιστρέψουν την εικόνα αισθητών δεδομένων, ψηλαφητών πραγματικοτήτων.
Αφού η αριστερά ξεχαλινωμένη κατέστρεψε την Ελλάδα, Έκαψε, ρήμαξε, ποδοπάτησε κάθε αξιοπρέπεια και έννοια ανθρωπιάς, και έβγαλε από μέσα της όλο το συμπλεγματικό της μίσος κατά της κοινωνίας προσπαθεί τώρα να το παίξει αγνή και παρεξηγημένη.

Ο Έλληνας άνθρωπος, η πλειοψηφία των Ελλήνων ανθρώπων σήμερα αισθάνεται ότι είχαν βρεθεί υπό κατοχή. Μια φωνακλάδικη, τσαμπουκαλού μικρονοϊκή αριστερά είχε επιβάλει την θέληση της με το έτσι θέλω.

Μία αριστερά κλαψιάρα. Όλες οι ιδεολογίες, όλες οι παρατάξεις επιδιώκουν και προσπαθούν να κερδίσουν την εκτίμηση των Ελλήνων με όσα πρόσφεραν και όχι με όσα έπαθαν. Όλες οι πολιτικές παρατάξεις θέλουν να έχουν τον θαυμασμό του λαού και όχι την λύπη του. Μόνον η αριστερά κλαψουρίζει και προβάλλει όσα, αλήθεια ή ψέματα, δίκαια ή άδικα, έπαθε και ζητάει αναγνώριση μέσα από την λύπη. Καμία πολιτική παράταξη ή ιδεολογία δεν ανήγαγε σε υψηλή πολιτική να την λυπούνται οι άλλοι. Χιλιάδες βάναυσες, μελοδραματικές, υποκριτικές σελίδες έχουν γραφτεί για το τι υποτίθεται τράβηξε η αριστερά. Δείξτε μας μία σελίδα για το τι πρόσφερε; Με μανιχαϊστικές μελοδραματικές σχηματοποιήσεις του τύπου αριστερά/δεξιά και μονότονα επαναλαμβανόμενε γερασμένα συνθήματα και χρόνια ολέθρια κατά συνθήκην ψεύδη κάθισε στο σβέρκο των Ελλήνων σαν μεγάλη "δημοκρατική παράταξη" και έφαγε, καταβρόχθισε, διασπάθισε τον πλούτο της Ελλάδας.

Οι Έλληνες κατάλαβαν, ότι η αριστερά δεν είναι πλέον το ποιο ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας που βλέπει αυτά που εμείς οι "αλλοτριωμένοι" δεν μπορούμε να δούμε, που σκέφτεται αυτή για μας. Η ωμή τρομοκρατία που για 37 χρόνια ασκούσαν στην Ελληνική κοινωνία οι αριστερές συμμορίες των κουκουλοφόρων, οι παρέες των “προοδευτικών διανοουμένων”, οι ορδές των εργατοπατέρων πήρε τέλος. Η οικονομική κρίση αποκάλυψε το μεγάλο φαγοπότι. Οι ορδές της αριστεράς έδωσαν στους Έλληνες πολίτες την δύναμη της θέληση. Η Αριστερά μας έδωσε την θέα του χειρότερου ώστε να μπορέσουμε να βρούμε τον δρόμο για το καλλίτερο.

Λύσσαξε η πρασινοσκουφίτσα

2012-02-01T06:25:00.001-05:00

Λύσσαξε πάλι σήμερα (1/2/2012) η πρασινοσκουφίτσα του RealFm Κάτια Μακρή για την εκκλησία και την περιουσίας της.

Η κύρια αυτή με γρανιτώδη παρακμιακό χομεϊνισμό και υστερική μονομανία σχολιάζει πάνω στο ίδιο θέμα με τις ίδιες αγκυλωμένες απόψεις. Προκαλεί κυριολεκτικά τρόμο η ευκολία με την οποία η μακντολαντοποιημένη διαμορφώτρια της κοινής γνώμης οπισθοδρομεί ξαφνικά στην παραίτηση από κάθε εχέγγυο σοβαρότητας. Η ιδεολογική αγκιτάτορας της Νέας Τάξης με φανατισμένο πάθος και παράφορο μένος συνθηματολογεί με πρωτόγνωρο παροξυσμό κατά της εκκλησίας. Η δήθεν μεροκαματιάρα προοδευτική σαλτιμπάγκος με φανατισμένη αντιπαλότητα προς την Εκκλησία ρίχνει τα αποξέσματα των εντέρων της και του συφιλιδικού μυαλού της. Οι προσπάθειες της αγγίζουν τα όρια του γελοίου σε σύγκριση με το μέγεθος της πολιτιστικής δυναμικής που παρήγαγε η εκκλησιαστική νοηματοδότηση της κοινωνικής ζωής των Ελλήνων.

Σε αντίθεση με τον πολιτικό κόσμο που πάντα με το ένα χέρι αρπάζει το καπέλο και με το άλλο σφίγγει το χέρι των δυνατών της κάθε εποχής εκληπαρώντας την εξουσία, η Εκκλησία ήταν, είναι και θα είναι στο πλευρό του αγωνιζομένου Έθνους. Αυτό ενοχλεί.

Η υπερπολιτική Εκκλησία εκπροσωπεί την λαϊκή αντίστασή στον αφελληνισμό. Συνδέεται στην συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων με τον ρόλο του "θεματοφύλακα των ιερών και οσίων του δοκιμαζόμενου Γένους". Η Εκκλησία είναι η αντίσταση, η τελευταία "γραμμή αμύνης", των Ελλήνων στην προσπάθεια της ντόπιας δουλικής ελιτ που δεν ανέχεται έστω και ενδεχομένως τον αντίλογο στην προσπάθεια της να ανταποκριθεί στις νεοταξίτικες απαιτήσεις της παγκοσμιοποίησης.

Στην προσπάθεια της να απωθησει στο κοινωνικό περιθώριο τις τάσεις υπεράσπισης παραδοσιακών και ιστορικών ιδιατεροτήτων η παγκοσμιοποιημένη, πολυπολιτισμική πρασινοσκουφίτσα κτυπάει την Εκκλησία σαν τον υπερπολιτικό εκφραστής αυτών των ιδιαιτεροτήτων

Απάντηση στην παρασινοσκουφίτσα Μακρή την έχει ήδη δώσει ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός. Όταν οι πολιτικές ελίτ εκλιπαρούσαν του Άγγλους για την εξουσία ή συνεργαζόντουσαν με τους Γερμανούς καταχτητές, ο Δαμασκηνός προσέφερε τον λαιμό του στο σκοινί του Γερμανού μπόγια για την σωτηρία του δοκιμαζόμενου Γένους.

“Οι ιεράρχες της Ελλάδος δεν τυφεκίζονται, απαγχονίζονται Να σεβαστείτε αυτήν την παράδοση”

Τράγκας....ο προσεκτικός

2012-02-01T04:45:00.001-05:00

Κάθε πρωί ο Γιώργος Τράγκας χολερικός αρλουμπολόγος απο το RealFM τα ρίχνει σε όλους και έχει γνώμη για όλα. Τραπεζίτης ο Παπαδήμος, δωσίλογος ο Σημίτης, πράκτορας ο Yorgo, σφουγκαράκης ο Σαμαράς, κωλοτούμπας ο Καρατζαφέρης είναι μερικά απο τα ωραία και ευρηματικά που ρίχνει στους ταλαιπωρημένους Έλληνες απο τα μεγάφωνα της εκπομπής του. Με πολύ θράσος, λίγο λογισμό, αλλά καθόλου αυτοπεποίθηση τα χώνει στην Μέρκελ (γκιόσα του Βερολίνου). Δεν τολμάει να μας πει πώς φθάσαμε ώς εδώ.

Οχι, ρε Τράγκα! Δεν μας έφερε εδώ η “γκιόσα” του Βερολίνου. Η μωρία, η βλακεία και αναξιοπρέπεια της ελληνικής άρχουσας τάξης είναι η αιτία της κατάντιας μας. Η ψευδεπίγραφη “δημοκρατική παράταξη” απο το 1981 με αρχηγό τον αρπακολατζή όλετήρα Ανδρέα Παπανδρέου διαγούμισε τον πλούτο της χώρας. Ο Ανδρέας και το κίνημα του με σύμμαχο τα καθεστωτικά Botox και Montblanc των μπετατζήδων της ενημέρωσης αφαίρεσε απο τον Ελληνα ανθρωπο την αίσθηση του ανοίκειν και τον μετέτρεψε σε άβουλο καταναλωτή με κέντρο ύπαρξης την κοιλιά του και το λίγο παρά κάτω.
Οι ντόπια ελίτ περιφρόνησε με λαό. Τον είδε σαν πελάτη του κομματικού μικρομάγαζου και του έδινε τα αποφάγια που περίσσευαν απο το μεγάλο φαγοπότι.

Τρελαίνεται με τα ποσοστά των προπαγανδιστικών δημοσκοπήσεων που ρίχνουν στα τάρταρα τα κόμματα εξουσίας. Ο θείος Τράγκας ξέρει. Μου θυμίζει την θεία Όλγα της παλαίας διαφήμισης του απορρυπαντικού ΟΜΟ. Ο θείος Τράγκας ξέρει, αλλά είναι και προσεκτικός. Μιλάει για όλα τα κόμματα τα μεγάλα και τα μικρά, τους πολιτικούς αρχηγούς τους ανύπαρκτους και ασήμαντους.. Είναι όμως προσεκτικός να μη δυσαρεστήσει τους νταβατζήδες, ούτε λέξη για την Χρυσή Αυγή....

Τσίρκο: “Για την Ελλάδα, τώρα”

2012-01-31T09:05:00.001-05:00

Ο ευρωλιγούρικος μπερντές έχει νέα παράσταση. Οι ευρωτραφείς μπερτόδουλοι, με την αυταπόδεικτη και προφανή πνευματική υπεροχή τους ως φορείς αξιών επίσης αυταπόδεικτα και προφανών υπερεχουσών που εμφορούνται απο μίσος κατά της Ελλάδας, από υπεραπλουστευμένες ιδέες για το καλό και το κακό, αυτόανακηρύχθηκαν σε σωτήρες. Με επικεφαλής την Διαμαντοπούλου ,που το όνομά της είναι Άννα, γεννήθηκε σε ορυχείο και της αρέσουν τα γεμιστά κολοκυθάκια αυγολαίμονο. Στην μεγάλη τους πλειονότητα είναι απολύτως αστοιχείωτοι. Η μόνη τους επαφή με την Ελλάδα, τον Ελληνισμό τους Ελληνες είναι το διαβατήριο που κουβαλάνε στην τσέπη του Armani ή στην τσάντα Louis Vuitton. Επαναλαμβάνουν εδάφια των γραφών τους, συνθήματα και κοινοτοπίες, μία γλώσσα και ένα πιστεύω προσκολλημένες σε μία πολιτική που ταυτίζεται με την ελληνική τραγωδία. Όλο αυτός ο μπερντές των εξ επαγγέλματος σωτήρων έχει ένα κοινό, περιφρονεί τον λαό. Σου λέει, τι θα κάνουν, θα ξεχάσουν τον εθνομηδενιμό και θα μπερδευτούν από το ψυδεπίγραφο “για την Ελλάδα, τώρα” και θα ξαναπεράσουν απο το “μαγαζί”, μαζί με την έρμη την ψήφο τους.

Ζητιάνοι και οι οσφυοκάμπτες κατασκεύασαν ένα αναξιόπιστο κομματικό κράτος ξεπουλημένο στην λεγόμενη Ευρώπη και επέβαλαν στην χώρα μία εωσφορική αλλοίωση του αιώνιου μηνύματος της Ελλάδας. Οι χαμαιλέοντες του “για την Ελλάδα, τώρα” με μικροευρωπαϊκό επαγγελματισμό, εξουσιαστική φύμωση, μικρονοϊκή αμβλυωπία, ηθικολογική παιδαριωδία είναι τα προϊόντα της καταστροφικής για την Ελλάδα τριακονταετίας (το 1981 ήλθε στην Ελλάδα η δημοκρατία, κατά Πάγκαλο). Από το 1981 και την ένταξη μας στην τότε ΕΟΚ εδραίωσαν την γραφικότητα σαν εθνική ιδεολογία. Ευαγγελίστηκαν μία Ελλάδα χωρίς παρελθόν.

Με τον φανατισμό των μουζαχεντίν εξοστράκισαν την έννοια της διαχρονικής αξίας του Ελληνισμού. Με πρόσχημα την “σύγχρονη ιστορική έρευνα” το “φαν κλάμπ” των σχηματικοποιήσεων του Samuel Huntington έφριττε και ωρύονταν εναντίον εκείνου που θα τολμούσε να εκφράσει άποψη αντίθετη με την αλήθεια της πολυπολιτισμικής “αποκάλυψης”. Πρόκειται για μία παραλλαγή του σκοταδισμού των ιμάμηδων της Τεχεράνης. Μία στάση που προϋποθέτει μία άκρως υποτιμητική γνώμη για τους Έλληνες, γιατί τους αντιμετωπίζει σαν μικρά παιδιά. Οι μπερτόδουλοι του “για την Ελλάδα, τώρα” ξεχνούν ότι τα παιδιά θυμούνται καλύτερα. Έχουν πιό βαθιά μνήμη. Θυμούνται ότι αυτοί οι άνθρωποι βησσοδόμησαν ασύστολα κατά παντός που θα πρόφερε την λέξη πατρίδα Έθνος. ελληνισμός. Διαμόρφωσαν μία κυρίαρχη ιδεοληψία που υπομόνευσε την έννοια του Έθνους, την εθνική ιστορία, προσπάθησε να μας αποκόψει απο τις ρίζες μας, την παράδοση, μας αφελλήνισε.

Ευρωλιγούρι Εγκώμιον

2012-01-30T13:19:00.001-05:00

Μία φορά και έναν καιρό, στα πολύ παλιά χρόνια ρήτορες, φιλόσοφοι, δημόσιοι διανοούμενοι και διάφοροι που ανήκαν στην συνομοταξία του σκεπτόμενου ανθρώπου, για να επιδείξουν το μέτρο της διανοητικής τους δεινότητας διάλεγαν ένα ασήμαντο, ανάξιο, αμελητέο θέμα και με γλαφυρότητα το στόλιζαν και το ανειδίκνυαν σε κάτι σημαντικό. Έτσι έχουμε το Εγκώμιο της Μύγας του Λουκιανού, το Εγκώμιο της Μωρίας του Εράσμου και εγκώμια πολλών άλλων χαμηλών και ανάξιων με το απόλυτα επίκαιρο “κλανιάς εγκώμιον” του Μερσιέ ντε Κόμπιέν ή επί το βροντοδέστερον Ροντόλφους Γκοκλένοιυς.

Έτσι και εμείς κηπουροί βοσκοί και νοικοκυρές, ζηλεύοντας την δόξα εκείνων, θελήσαμε να βρούμε κάτι ποταπό και τρισάθλιο να παινέσουμε. Δυστυχώς παρά τις προσπάθειες μας, φιλότιμες θα μπορούσαμε να προσθέσουμε, οι διανοητικές μας ικανότητες αποδείχθηκαν λίγες και ανεπαρκείς. Παρόλο που βρήκαμε αρκετά ποταπά θέματα ακροδεξιά, φασισμός, εθνικισμός, έθνος, πατρίδα, θρησκεία για να τα στολίσουμε και να διεκδικήσουμε την δόξα ενός Εράσμου ή Λουκιανού και να μας ανοίξει η πόρτα της φήμης και τα παράθυρα της TV. Να τα διαβάσουν οι Έλληνες και να μας θαυμάσουν. Τελικά αποδείχθηκε ότι ένας κηπουρός δεν μπορεί να αχθεί σε τέτοια ύψη δεινότητας και να εγκωμιάσει το ποταπό και το άχρηστο και να διεκδικήσει εύσημα ύψηλής διανόησης. Επιστρέψαμε στην πεπατημένη και ασχοληθήκαμε ,για να μη πάει χαμένος ο χρόνος μας, με κάτι δυνατό, σημαντικό, ιστορικό γεμάτο πεπρωμένο τον ευρωλιγούρι και να που βγήκε του “Ευρωλιγούρι Εγκώμιον”.

Ευρωλιγούρι Εγκώμιον

Το πρώτο πράγμα που μας προκαλεί εντύπωση στο ευρωλιγούρι είναι ότι τα ξέρει όλα (συγχωρήστε με, αλλά η λέξη “ξέρει” μου θυμίζει την θεία Όλγα της διαφήμισης του παλιού απορρυπαντικού ΟΜΟ). Έχει μυηθεί σε όλα, ωρύεται για τα πάντα τα Ευρωπαϊκά και αλίμονο στους Έλληνες που διαφωνήσουν, θα μεταβληθούν ξαφνικά σε μάζα ηλιθίων, σε άτομα ψυχοπαθή. Έχει ανακαλύψει την απόλυτη αλήθεια, το απόλυτο, το οριστικό και το ασάλευτο.

Επιμένει ότι το διεθνές περιβάλον (και τα λεφτά του Soros προσθέτουμε εμείς) συντελεί στη μετάλλαξη της εθνικής συλλογικής ταυτότητας των Ελλήνων σε πολυπολιτισμική. Με πάθος και αυταπάρνηση θέλει να εκσυγχρονίσει τους Έλληνες απαλλάσσοντας τους από παραδοσιακές καταβολές και να τους παραδώσει στην Ευρώπη του Καρλομάγνου.

Ο Ευρωλιγούρης δεν σκέφτεται τίποτα. Η Ευρώπη σκέφτεται για αυτόν. Ζει σαν σύγχρονος άνθρωπος τρώει, πεινάει, καπνίζει, δουλεύει, πηδάει και αφήνει τις τηλε εκπομπές και τα τηλε παράθυρα να τηλεκοντρολάρουν την ζωή του. Η ζωή του είναι μία συνεχής έκπτωση αξιών, ιστορικότητας, πίστης στο όνομα του “ανήκομεν στην Δύση”.

Διαβάζει το παρελθόν του όχι με τον κώδικά που μεταδίδεται από την μία γενιά στην άλλη και αρδεύει τα Έθνη για να κατακτήσουν το μέλλον αλλά τον κώδικα που του προσφέρει η Ευρώπη ώστε να γίνουμε Γάλλοι, Γερμανοί ή Άγγλοι.

Ο Ευρωλιγούρης κατόρθωσε να ελευθερώσει την ατομικότητα του και να αναπτύξει πρωτοβουλίες χωρίς να γίνει δουλικός μαθητής της χώρας που τον σπούδασε. Σε αντίθεση με έμας τους άλλους τα ελεύθερα και ευλύγιστα πνεύματα που επιμένουμε σε εθνικές ιδιαιτερότητες χωρίς προκαταλήψεις ή φανατισμούς.

Αγωνίζεται να απαλλαγούμε απο τα ψυχικά σύνδρομα ενοχής, έλλειψης αυτοπεποίθησης, ανασφάλειας και κυρίως έλλειψης αυτοεκτίμησης που κουβαλάμε μέσα μας για 3000 χρόνια και μας ταλανίζουν. Όπως η Ελληνική γλώσσα που στερείται παγκοσμιότητας και είναι μία διάλεκτος ουδόλως πιό σημαντική απο δανέζικα ή ολλανδικά και πρέπει να αντικατασταθεί από τα αγγλικά

Λειτουργεί σαν ψυχαναλυτής για να μας θεραπεύσει απο το βασικό ψυχολογικό πρόβλημα έναντι της Ευρώπης προς δυσμάς και της Τουρκίας προς Ανατολάς με το να επιμένει ότι, όπως εμείς “ανήκομεν στην Δύση” οι Τούρκοι ανήκουν στην Ευρώπη άρα είμαστε όλοι Ευρωπαίοι.

Ο Ευρωλιγούρης με μεγάλη αυταπάρνηση που σκοντάφτει στους τρισκατάρατους Ελληνολάγνους, φορώντας την περούκα του δήθεν προσπαθεί και χτυπιέται να αποδείξει ότι το μέλλον είναι η νεοτερικότητα. Διαγράφει το πονεμένο παρελθόν των αγώνων, του ιδρώτα και του αίματος και μας οδηγεί στο μέλλον απαλλαγμένους από τα βαρίδια ενός τέτοιου παρελθόντος.

Κάπως έτσι τελειώνει το εγκώμιο του Ευρωλιγούρι, Δεν θα μπορούσαμε να κλείσουμε χωρίς μία τελευταία παρατήρηση. Η κρίση τους ξεβράκωσε και κάτι πρέπει να κάνουν.

Μα αυτό είναι μία άλλη ιστορία.....

Ιωάννης Μεταξάς, Αιώνιος

2012-01-30T03:18:00.001-05:00

Ο χρόνος και το πέρασμά του είναι η δοκιμασία που ο κάθε πολιτικός θα υποχρεωθεί να πέραση ώστε να μετρηθεί το βάθος των αχναριών του στην ιστορία της Ελλάδας.. Ποιός θυμάται τον Πάγκαλο, τον Σοφούλη και τόσους άλλους από δαύτους; Αναρωτήθηκε κανείς πόσα εκατομμύρια έχουν επενδυθεί (βιβλία, άρθρα, συμπόσια κλπ) ώστε να κρατιέται φρέσκια η μνήμη μερικών άλλων για να μη μπουν στην ανυπαρξία του χρονοντούλαπου της ιστορίας. Πόσα ιδρύματα πρώην πολιτικατζήδων χρηματοδοτούν οι Ελληνες και οι Ελληνίδες για να διατηρείται ζωντανή η μνήμη των διαφόρων ολετήρων του Εθνους που ανακάλυψαν ότι η Κύπρος είναι μακρυά, έκαναν δώρα στον εαυτόν τους, κατέβασαν σημαίες και ευχαρίστησαν.

Ο Ιωάννης Μεταξάς περνάει την δοκιμασία του χρόνου και το πέρασμα του με άριστα . Σήμερα 76 χρόνια από την 4η Αυγούστου 1936 και 71 χρόνια από τον θάνατό του αφθονούν οι βιογραφίες του, οι περισσότερες συκοφαντικές, υβριστικές και ανόητες γραμμένες από πανεπιστημιακούς, ξυλόσοφους λογάδες, δημόσιους υπαλλήλους που αγωνίζονται για το ψωμάκι τους ή το κρουασάν ελπίζοντας για καμιά θεσούλα επισκέπτη καθηγητή στην Εσπερία και τυμβωρυχόντας στα απορρίμματα των αρχείων συνθέτουν ιστορικά παραμύθια. Αφθονούν τα "περισπούδαστα" άρθρα από πουλημένους κονδυλοφόρους, πλέκτες των αερόλογων και των ανόητων ψάλτες, που προσπαθούν να βγάλουν κανένα τάλιρο με πολύ λογισμό αλλά καθόλου αυτοπεποίθηση.

Ήτανε, είναι και θα είναι ο μοναδικός πολιτικός που δεν συμβιβάστηκε ποτέ. Δεν άλλαξε τις σκέψεις του, τα πιστεύω του. Δεν προσαρμόστηκε στις ανάγκες τις στιγμής ώστε να διευκολύνει την πολιτική του καριέρα. Πόσοι και ποίοι πολιτικοί της σημερινής Ελλάδας έχουν αυτό το προνόμιο; Κανένας! Τα τελευταία πενήντα χρόνια οι εναγκαλισμοί του χθές εναλλάσσονται με τις ύβρεις του σήμερα και στη μέση ο λαός περιμένει μια καλύτερη μέρα, βλέποντας τα όνειρα του να ποδοπατούνται, τις ελπίδες του να λεηλατούνται στο όνομα της δημοκρατίας. Μιας δημοκρατίας που από πολίτευμα έχει μετατραπεί σε ιδεολόγημα. Έχει μετατραπεί στην στυγνότερη μορφή δικτατορίας όπου στον λαό της Ελλάδας επιβάλλονται οι ανεξέλεγχετες παρορμήσεις του αφιονισμένου όχλου. Ενός όχλου που κυριαρχείται από ένστικτα,. τρώει τα ψίχουλα που περισσεύουν από το τραπέζι της κομματικής νομενκλατούρας ήσυχος ασυνείδητος και ευτυχής μη έχοντας γνωρίσει άλλη ευτυχία παρά μόνο την πλάνη της ευτυχίας των reality show. Και μία ναρκισσιστική αριστερά που αυτοαποκαλείται “δημοκρατική” με την πτώση του υπαρκτού, της πνευματικής της πατρίδας, έσπευσε να πνίξει το πένθος μπουκώνοντας το απύλωτο στόμα της με το βιός της Ελλάδας και τις επιδοτήσεις του State Department και του Soros.

Ο Ιωάννης Μεταξάς ήτανε, είναι και θα παραμείνει ο μοναδικός πολιτικός που μέσα στην Βουλή, («αυτό το μπορντέλο όπου τριακόσοι μασκαράδες γαμούν τις πολιτικές ελευθερίες του ελληνικού λαού» Μ. Καραγάτση, Τα στερνά του Μίχαλου, σελ. 225), βροντοφώναξε. ΕΓΩ! Αναλαμβάνω τις ευθύνες....και η βουλή υποτάχθηκε. Τα ανθρωπάκια γίνανε χαμηλά-χαμηλά, ισόπεδα, ταπεινά, χώμα-γιοφύρι να γενώ να με πατήσεις άρχοντά μου, δουλοπρεπείς χατζηαβάτηδες και τον ψήφισαν Πρωθυπουργό..και μετά άρχισαν να στριμώχνονται στις πόρτες των ξένων πρεσβειών γλείφοντας τα πόδια των ισχυρών πρακτορεύοντας την Ελλάδα μπας και τους ξαναπαραδόσουν την εξουσία.

Μετά το 1974 οι εκπορνοποιημένοι όχλοι όρμησαν με γερανούς και τσιγκέλια και γκρέμισαν κάθε άγαλμα και κάθε προτομή του. Οι ίδιοι αυτοί συρφετοί μέσα στην υστερία τους περνάνε μπρος από το άγαλμα του Τρούμαν και δεν έχουν τους γεννητικούς αδένες να το ρίξουν δημόσια , με νταϊλίκι και τσαμπουκά στο φώς της ημέρας, όπως έριξαν του Μεταξά. Του Τρούμαν που συν τοις άλλοις, έκαψε με napalm τους ομοϊδεάτες τους στο Γράμμο... Αλλά τι μπορεί κανείς να περιμένει απο τους δειλούς νταήδες της απελπισίας επιγόνους των καπεταναίων; Τι μπορεί κανείς να περιμένει από του λαϊκούς ηγέτες που ιδρώνουν μπάς και η κόρη ή γιος δεν πάρει την πολυπόθητη υποτροφία για το......Έτσι δεν είναι σύντροφοι .και συντρόφισσeς....;

Οι Άριοι (let's laugh),, Κολεγίου Αθηνών....

2012-01-27T10:17:00.001-05:00

Διαβάσαμε το άρθρο του κυρίου Π. Κερτεζίτη στο Crash (τευχος 10, Ιανουάριος 2012, σελ. 34-46) για την “Άρια φυλή του Αμερικάνικου Κολεγίου Αθηνών” και πραγματικά αισθανθήκαμε υπερήφανοι. Το ίδιο υπερήφανοι με τους πεινασμένους όχλους του Παρισιού που μια φορά στο κάθε τόσο τους άνοιγαν τις πόρτες των Βερσαλιών για να πάρουν μάτι πώς και τι έτρωγε ο Λουδοβίκος ΙΔ, ο βασιλιάς Ήλιος, και μετά ευτυχισμένοι επιστρέφανε στο πλιγούρι και στην μιζέρια τους.

Με πιασάρικο τίτλο και γλυκερό τρόπο τα άρθρο μας δίνει ανάγλυφη την εικόνα του κομματικού κοτσαμπασισμού και των λεκέδων του. Όλοι βγήκαν από εκεί! Αριστεροί, Δεξιοί, Κεντρώοι σαν καλοί φίλοι. Απο τον “ακροδεξιό” εθνικιστή Βορίδη στον αριστερό εθνομηδενιστή Μπίστη και όλους τους ενδιάμεσους. Μετά από 13 χρόνια σκληρή δουλειά χωρίς καταλήψεις και καταστροφές, ούτε κουκουλοφόρους και χωρίς "συγκεκριμένα ποσά βίας" πήραν το πολυπόθητο χαρτί. Αποφοίτησαν ο Βορίδης και ο Μπίστης με σκούρο κουστούμι και γραβάτα και η “προλετάρισσα” Παπαρήγα με μακριά βραδινή τουαλέτα, γιατί έτσι επιβάλλει η σημαντική αυτή στιγμή και οι κανόνες του σχολείου. Σκεφτείτε για λίγο! Εάν ο υπουργός παιδείας έστελνε μια εγκύκλιο στα δημόσια σχολεία της χώρας και πρότεινε μία παρόμοια αμφίεση κατά τις τελετές αποφοίτησης, τι θα είχε γίνει; Ο Τσίπρας θα είχε αμπολήσει του κουκουλοφόρους να ρίξουν πέντε κιλά βίας Ο σύντροφος Κουβέλης θα μας έλεγε με βλακώδη θυμοσοφία ότι τα ξενόφερτα αυτά έθιμα υποσκάπτουν αυτές τις ρίζες του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η συντρόφισα Παπαρήγα θα καταριόταν τον καπιταλισμο.

Το Αμερικάνικο Κολέγιο Αθηνών όπως μας το περιγράφει ο δημοσιογράφος και ο κατάλογος των πολιτικατζήδων και λακέδων που αποφοίτησαν ή στέλνουν εκεί τα βλαστάρια τους, είναι η εικόνα της χαμέρπειας, της διανοητικής αναπηρίας και της βλακείας της Ελληνικής "άρχουσας τάξης", που μας φέρνει στην ανάγκη να ξεράσουμε. Είναι η εικόνα της μωρίας της ελληνικής άρχουσας ελίτ που για 36+1 καλλιέργησε, με δημαγωγικό φανατισμό, τον φιλιστινισμό των μαζών, την ευκολία, τον ωχαδερφισμό. Καταξευτίλισε κάθε έννοια δικαίου υποτάσσοντας τους Έλληνες μαθητές και φοιτητές στις ανεξέλεγκτες παρορμήσεις των κομματικών μικρονοϊκών μειοψηφιών μετατρέποντας τα σχολεία, τα Πανεπιστήμια σε σχολεία τρόμου και βαναυσότητας.

Αφού αποφοίτησαν και κράτησαν και μία θεσούλα για τα παιδιά τους πίσω από υψηλά τείχη στο θερμοκήπιο του Κολεγίου αμπολήθηκαν για να μετατρέψουν τα σχολεία του μεροκαματιάρη Έλληνα, του λαού σε οικόπεδα με τσουκνίδες, παραδίδοντάς τα στην πιο εξαθλιωτική ρυπαρότητα, στην ασυδοσία κάθε μικρονοϊκής μειονότητας, στην ψυχοπαθολογία του κάθε κομματικού εγκάθετου που ασελγεί αναίσχυντα στην παιδεία του κοσμάκη.

Οι κύριοι και οι δεσποινίδες, οι συντρόφοι και οι συντρόφισσες! με το απολυτήριο στο χέρι τράβηξαν, ασυνείδητοι ήσυχοι και ευτυχείς, άλλος για Oxford, άλλος για Cambridge, LSE, Tuffts, Imperial, ΜΙΤ και πάει λέγοντας. Δεν ήταν δύσκολη η προσαρμογή μετά το θερμοκήπιο του Κολεγίου τα ιδρύματα γνώσης της εσπερίας ήταν ευπρόσδεκτα. Φοίτησαν σε Πανεπιστήμια όπου οι καθηγητές κρίνονται, οι φοιτητές είναι αφιερωμένοι στη γνώση, οι καταλήψεις αδιανόητες και οι κομματικές παρατάξεις είναι ανύπαρκτες και αν υπάρχουν ούτε που τολμάνε να λερώσουν τους τοίχους με τα αποξέσματα του μυαλού τους.

Αφού σπούδασαν, δυναμωμένοι με θεωρία και μελέτη, επέστρεψαν στην Ελλάδα για να μπαρμπερίσουν στο κεφάλι του κασίδη όπως μπαρμπέρισαν οι παππούδες τους. Έχοντας λάβει “περιωνύμου ανθρώπου σχήμα”, με την επιστροφή τους άρπαξαν την ευκαιρία από τα μαλλιά για να συμμετάσχουν στους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες για ένα καλύτερο αύριο. Με τις κομματικές τους παρατάξεις, μπροστάρηδες του λαού φρόντισαν ώστε τα σχολεία, τα πανεπιστήμια της χώρας να εξακολουθούν να συνιστούν μία ανυπόφορη ντροπή εξαθλιωτικής ρυπαρότητας και βαρβαρισμού.

Όλοι αυτοί οι απόφοιτοι του Κολεγίου, οι κομματάνθρωποι, οι χαμαιλέοντες της πολιτικής βγαίνουν στους δρόμους, στα πεζοδρόμια, στην Βουλή ουρλιάζοντας για την παιδεία του λαού, όταν δεν τους καίγεται καρφί. Σήμερα το δημόσιο σχολείο έχει καταντήσει εργαστήρι του χειρότερου πολιτικού φανατισμού και το ιδιόρρυθμο σχολείο της πλέον ανιαράς πολιτικολογίας όπου οι νέοι της Ελλάδας, εάν δεν ακούσουν καθημερινά το αντεθνικό επαναστατικό δίδαγμα, μεγαλώνουν από της παιδικής ηλικίας μέσα σε μίαν ακατονομάστως πνιγηρή ατμόσφαιρα πολιτικής βαναυσότητας και εμπαθείας.

Τις δεκαετίες του 60-70 το Δημόσιο Σχολείο ήταν πανίσχυρο..Οι Άριοι, οι πραγματικοί, οι γνήσιοι, οι Έλληνες Άριοι βγαλμένοι μέσα απο τα σπλάχνα του λαού, οι μανάδες να δουλεύουν καθαρίστριες και οι πατεράδες οικοδόμοι, φοιτούσαν στο Δημόσιο Σχολείο. Το Βαρβάκειο, τα Πειραματικά Σχολεία (Αθήνας, Θεσσαλονίκης) που τα έκλεισε βάζοντας κλήρο στην γνώση ο ολετήρας αρπακολατζής Ανδρέας Παπανδρέου, ήταν τα σχολεία των Αρίων. Οι Αριοι του λαού, οι άξιοι, με τα ντρίλινα παντελόνια και τις ποδιές, μέσα από το δημόσιο σχολείο, διαβάζοντας με λάμπες, σάρωναν τα βραβεία της Μαθηματικής Εταιρείας. Μπαίνανε με την σκληρή δουλειά τους στο κραταιό Πολυτεχνείο του τότε και άνοιγαν τις πόρτες του ΜΙΤ, του Harvard, του CALTEC, του Berkley....με το σπαθί της γνώσης που είχε δώσει το Δημόσιο σχολείο και Πανεπιστήμιο. Με το σπαθί τους και όχι οι εκλεκτικές συγγένειες και οι διακριτικές επιλογές...

Το Αμερικάνικο Κολέγιο Αθηνών, από ότι μου λένε οι παλαιότεροι, απλά ξέρανε ότι υπάρχει και κανείς δεν νοιαζότανε. Το μόνο που ζήλευαν ήταν το γήπεδο μπάσκετ με το παρκέ που όμως δεν το έσωζε από την ομάδα του 10ου. Αν δεν πιστεύουν! Ας ρωτήσουν τον κύριο Ευθυμίου του ΠΑΣΟΚ υπερήφανο απόφοιτο του Ε’, τον Αβραμόπουλο απόφοιτο του Α’ στην Πλάκα, τον Πρόεδρο της δημοκρατίας κύριο Παπούλια απόφοιτο του 7ου. Πολύ αμφιβάλω αν θα στέλνανε τα παιδιά τους ή τα εγγόνια τους στα ίδια γυμνάσια.

Η Ωρα της Δεξιάς…Η Ωρα της Αλήθειας...

2012-01-26T04:57:00.000-05:00

Η πολιτική σήμερα μας προσφέρει το καταπληκτικό θέαμα μιας δεξιάς που δεν μπορεί να αυτοδιακηρυχθεί δεξιά χωρίς να κατηγορηθεί για"φασισμό" και μιάς αριστεράς που μπορεί, οποιαδήποτε στιγμή να αυτοαποκαλείται "σοσιαλιστική, κομμουνιστική, μαρξιστική",ισχυριζόμενη ότι τα δόγματα της δεν έχουν καμία σχέση με τον Λένιν,τον Στάλιν, τον Μάο ή τον Πολ Ποτ. Αλλά αν οι οπαδοί των διαφόρων παραλλαγών της αριστεράς δεν αισθάνονται εκτεθειμένοι από τα Δεκεμβριανα του 44 και του 2008, το αρχιπέλαγος των Γκούλαγκ και τα Killing Fields, δεν βλέπω τον λόγο γιατί η σύγχρονη δεξιά, που απωθεί κάθε ολοκληρωτικό πειρασμό, πρέπει να αισθάνεται ένοχη, ή να δικαιολογείται.

Μπροστά σ' αυτήν την αξιοθαύμαστη αναίδεια των οπαδών ενός δόγματος, στο όνομα του οποίου εσφάγησαν εκατομμύρια άνθρωποι, και στραγγίστηκαν ψυχές, στην αναίδεια των υμνητών του πατερούλη Στάλιν που "σκύβει και φυσάει την φωτιά σου ν' ανάψει" ή του "ο Στάλιν ζεί" και που παρ' όλα αυτά εμφανίζονται με ένα τριαντάφυλλο στο πέτο, ένα ρόπαλο στον ώμο, ώς υπερασπιστές της ελευθερίας, η Δεξιά ας απαντήσει με ένα μεγάλο γέλιο και ας συνεχίσει την αγωνιστική της πορεία.

Η δικτατορία της αριστεράς σκέψης και διανόησης που επέβαλε ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει παραδεκτό αν δεν είναι δεμενο μαζί της πήρε τέλος. Η Αριστερά είναι οι πολλοί, ένα τσούρμο στρατολογημένο σε υπόγεια καπηλειά, εκεί που συναντώνται οι πιό αδίστακτες φιλοδοξίες και τα παρακολουθήματα τους η χθαμαλότητα, η ιταμότητα, “του πλούτου αχορταγιά και τση δόξας πείνα”. Υπό μίαν έννοια, η ποιότητα των ανθρώπων καθορίζει και την ποιότητα των φιλοδοξιών. Η Δεξιά είναι οι άριστοι, οι μοναδικοί, οι ευγενείς. Στους αρίστους, στους μοναδικούς, στους ευγενείς ανθρώπους οι φιλοδοξίες, όσο και αν είναι μεγάλες, είναι πάντοτε υψηλές, όχι βέβαια, επειδή “χτυπούν” ψηλά, αλλά επειδή αναφερονται σε στόχους που δεν έχουν επίκεντρο το άτομο που τις τρέφει. Από την μία πλευρά έχουμε την φιλοδοξία της αριστεράς που σημαίνει απλά κοινωνικό ανελκυστήρα, ένα σπίτι η μία επαυλη…και απο την άλλη την φιλοδοξία της Δεξιάς, αυτή που σημαίνει ετοιμότητα θυσίας και προσφοράς.

Ο Ηράκλειτος είπε: "ο Θεός είναι η ημέρα και η νύχτα, το θέρος και ο χειμώνας, ο πόλεμος και η ειρήνη,το ψωμί και η πείνα", ο Παράκελσος δήλωσε: "'Όλα είναι μέσα σε σένα τον ίδιο και τίποτα δεν μπορεί νασου έλθει από έξω, ούτε απο πάνω". Και αυτά εγκλείουν το να αγωνισθεί κανείς ανοικτά εναντίον μίας ψευτοδημοκρατικής, τραμπούκας αριστεράς αρνήτριας των πάντων.

Η Δεξιά με καθαρές ιδέες έχει δικαίωμα και υποχρέωση να αρνηθεί τις "αλήθειες" της μεταπρατικής αριστεράς και να τις αντιπαρατάξει με τις πιο δυνατές δικές της αλήθειες. Εκεί που υπάρχει θέληση υπάρχει ένας δρόμος. Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος. Πρέπει η Δεξιά να αντιληφθεί την ανάγκη να διακηρύξει αυτό που είναι. Να αναγνωρίσει τον κυριότερο εχθρό της, τον ισοπεδωτισμό, αρνητή και μειωτή της διαφοροποιήσεως του κόσμο και το κυριότερο να παραδεχθεί ότι τίποτα δεν είναι ουδέτερο στην ύπαρξη και ότι σε κάθε θέμα πρέπει να έχει τον λόγο της.

Στην Ελλάδα σήμερα, σε μία εποχή που όλος ο κόσμος αυτοδιακηρύσσεται στ' αριστερά, ή σχεδόν, το να είναι κανείς Δεξιός, είναι ακόμη ο καλύτερος τρόπος να είναι αλλού...Οι Δεξιοί είναι σήμερα η βαθύτερη συνείδηση μιάς πάσχουσας κοινωνίας. Είναι οι άριστοι, οι μοναδικοί, οι ευγενείς που δεν επιτρέπουν σε ημιμαθείς με πασσαλείματα γνωσεων να υποθηκεύουν το μέλλον της Ελλάδας.Προχωρούν ίσα μπροστά δεν στέκονται στην άκρη με ρεβεράντζες και τσιριμόνιες στην απολυταρχία των οπαδών του δόγματος του αίματος.

Οι Δεξιοί είναι φώς. Προχωρούν…Οδηγούν…

Η πρασινοσκουφίτσα και τα Φαρμακεία....

2012-01-25T06:23:00.000-05:00

Λύσσαξε η πρασινοσκουφίτσα Κάτια Μακρή στο RealFM (25/1/2012) γιατί καταψηφίστηκε χθες από την Βουλή το άρθρο 29 που θα απελευθέρωνε το ωράριο των φαρμακείων. Με πάθος και αγανάκτηση, τυπικά του Αγκιτ-Προπ που έχει αποστολή να αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη και να την βάζει σε καλούπια, εφαγε σιδερα. Θεώρησε το άνοιγμα του ωραρίου κάτι δευτερεύον, ασήμαντο. Με την φράση “σιγά τα ωά” γεμάτη με μισές αλήθειες που είναι χειρότερες από το ψέμα προσπαθεί να κερδίσει τις εντυπώσεις και να επηρεάσει τις αποφάσεις. Ασε πρασινοσκουφίτσα μου τα σάπια περί κοινού καλού και τις άλλες παρλαπίπες. Τις φάγαμε στην μάπα για 36+1 χρόνια.

Πες την αλήθεια! Αλήθεια είναι ότι η απελευθέρωση του ωραρίου θα ανοίξει την πόρτα στις πολυεθνικές αλυσίδες, που περιμένουν στην γωνία για να εισβάλουν, να έχουν τα κέρδη έτοιμα και τα οποία θα τα στέλνουν στις εταιρείες μαμά. Ο κύριος Λοβέρδος το ξέρει. Τον έχουνε συμβουλεύσει καλά και δυνατά και οι ρεπατζούδες των ΜΜΕ(ξαπάτησης) θα δουλέψουν παρέα για να πετύχει το σχέδιο. Με την απελευθέρωση του ωραρίου (24 ώρες ανοικτά) των φαρμακείων σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ έγινε μακελειό. Η απελευθέρωση του ωραρίου συνέτριψε τα ανεξάρτητα φαρμακεία και έκανε τους φαρμακοποιούς υπαλλήλους των αλυσίδων φαρμακείων.

Αυτό είναι το μυστικό, παρασινοσκουφίτσα μου. Ασε τα επιφωνήματα του τύπου “αδιανόητο” και άλλες λαϊκίστικες σαπουνόφουσκες. Όπως είναι τώρα το νομικό καθεστώς που διέπει την λειτουργία φαρμακείον δεν επιτρέπει το άνοιγμα αλυσίδων και οι πολυεθνικές βλέπουν με βουλιμία την ελληνική αγορά. Δεν αρκούν τα κέρδη από τα υπερτιμολογημένα φάρμακα που μας πουλάν θέλουν να αρπάξουν και τα κέρδη της λιανικής.

Η Γενοκτονία των Αρμενίων και οι ντόπιοι τουρκολάγνοι....

2012-01-24T12:57:00.000-05:00

Η Γαλλική γερουσία ψήφισε τον νόμο που κάνει αδίκημα την άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Η Τουρκία αντέδρασε όπως ήταν φυσιό. Περιμένουμε με ενδιαφέρον τις “απόψεις” ή τις αντιδράσεις των ντόπιων τουρκολάγνων. Ελπίζουμε να είναι αρκετά ευρηματικές και να μας δώσουν την ευκαιρία να εκτιμήσουμε την βαρύτητα των επιχειρημάτων τους. Μπορεί να σκεφτούν ότι: οι Αρμένιοι έκαναν γενοκτονία σε βάρος των Τούρκων. Ακόμα δε καλύτερα, δεν ήταν γενοκτονία αλλά συνωστισμός στις ερήμους της Μ. Ασίας ή ακόμα καλύτερα πορείες προς την λύτρωση. Περιμένουμε.

“Συνωστισμός” στην Παλαιά Βουλή

2012-01-24T07:09:00.003-05:00

Μαζεύτηκαν στην Παλαιά Βουλή (22/1/2012) όλοι οι γραφικοί, οι πρώην επαγγελματίες της αφισοκόλλησης, οι αγαπησιάρηδες των λάθρο, οι ανέμελοι προοδευτικοί, οι δημόσιοι διανοούμενοι, οι ομοτράπεζοι της Bilderberg, . Αρκεί να ακούσεις μία φορά κάποιον από δαύτους, τους πυγμαίους επαγγελματίες της εξουσίας, τους μειονεκτικούς απέναντι στη Δύση που μεταχειρίζονται την αγωνία των Ελλήνων για το αύριο με τον ίδιο τρόπο που μεταχειρίζονται το εκλογικό κοινό τους για να νοσταλγήσεις την κάποτε αποδιοπομπαία “ημιμάθεια”, για να καταλάβεις ότι μας περιπαίζουν.

Κάτω από τον απατηλό τίτλο “για την Ελλάδα, τώρα” συνωστιστικε όλη η λερή φάλαγγα της καθεστωτικής “προόδου”. Μισέλληνες, χολερικοί, που μισούν την ίδια γη που πατάνε, μέλη της “Ήρωες Πολυτεχνείου” ΑΕ, ατζέντηδες ξένων συμφερόντων και ντόπιων νταβατζήδων.
Ακούσαμε τις γλυκερές φωνές τους που αναμασησαν με ηδονή μουχλιασμένα προϊόντα της ιδεοληψίας τους, χωρίς να βρίσκουν κανέναν λόγο να ξανασκεφτούν κάτι, μόνιμα ασφαλείς στις γενικολογίες τους ή τις αερολογίες τους, μόνιμα βέβαιοι ότι αυτές δείχνουν τον σωστό δρόμο, τον ίσιο και λείο δρόμο προς ένα φωτεινό μέλλον που θα τραγουδά.

Είναι οι ίδιοι κουλτουριτζήδες που μετά την μεταπολίτευση έκαναν επάγγελμα την κουλτούρα, την κουλτούρα που έγινε ιδεολογικό πρόσχημα των πιο αδρανών, των πιο βολεμένων στο τέλμα και την διαφθορά και εφαλτήριο ανέλιξης και βίλες με πισίνες. Ανίκανοι για δημιουργία που να δένεται με το παρελθόν για να δώσει ζωή στο μέλλον απέρριψαν την διαχρονική αξία και δύναμη του Ελληνισμού για να γίνουν δεκτοί στην Ευρώπη του Καρλομάγνου. Πολέμησαν με ιησουίτικη λύσα τις παραδόσεις, την ιστορία που δένουν την μία γενιά με την άλλη στην πορεία τους Έθνους στους αιώνες και θεωρώντας τα βαρίδια που εμποδίζουν την πρόοδο.

Αυτοί οι ίδιοι έρχονται σήμερα να μας παρουσιαστούν σαν οι καλοί άνθρωποι γεμάτη ανησυχία για το μέλλον της χώρας. Υπάρχει μία μόνο απάντηση. Κάθε Ελληνας πατριώτης τους στέλνει από εκεί που ήλθαν....

Τραγική και φαιδρή φιγούρα ο εκπρόσωπος της ΝΔ (Νυχτωμένης Διαχρονικά) κύριος Κωστής Χατζηδάκης.....Μα αυτό είναι μία άλλη ιστορία...

Που γεννήθηκες....;

2012-01-23T15:26:00.000-05:00

Είναι το καινούργιο εύρημα που πρέπει να χαρακτηρίζει τον πολιτικό που θέλει να αποκτήσει την εμπιστοσύνη του κόσμου και να κάτσει με άνεση στο σβέρκο μας.

Πρίν από χρόνια το τι δουλειά έκανε ο πατέρας σου ήταν το απαραίτητο αξεσουάρ για κοινωνική ανέλιξη. Έτσι γεμίσαμε με γιους του αγωγιάτη, του χωροφύλακα, του ταχυδρόμου και διάφορα άλλα τίμια άλλα λαϊκά επαγγέλματα που έδωσαν φωτιά στον αριβισμό των καλών παιδιών.

Αργότερα έγινε πολύ in να δηλώνεις μετανάστης. Την αρχή την έκανε ο ΓΑΠ ή Yorgo που δήλωσε μετανάστης στην Σουηδία ακολούθησαν και πολλοί άλλοι, Ακόμη και η Χάρις Αλεξίου δήλωσε μετανάστρια από την....Λιβαδειά

Σήμερα έγινε της μόδας το που γεννήθηκες. Μετά τις δηλώσεις της Διαμαντοπούλου ότι γεννήθηκε σε ορυχείο. Κατά έγκυρες πληροφορίες δεκάδες άνθρωποι με φιλοδοξίες πολιτικατζή, δημόσιου διανοουμένου, κλπ έχουν επιδοθεί σε τρελές αναζητήσεις. Προσπαθούν να βρουν αν η μάνα τους η κάποια έστω και συγγενής που να μην έχει γεννήσει στο Έλενας, το Αλεξάνδρας, το Λητώ, το Ιασώ. Ψάχνουν απελπισμένα. Tα ορυχεία δεν μετράνε πλέον τα καπάρωσε η κυρία που το όνομα της είναι Άννα και της αρέσουν τα κολοκυθάκια αβγολέμονο, στην Bilderberg τα αντικατέστησε με filet mignon και sauce για να γλιστράει.

Ευτυχώς η Ελλάδα προσφέρει πολλές εναλλακτικές λύσεις στο πρόβλημα τους. Να είστε έτοιμοι στο μέλλον θα ακούσουμε ώραίες ιστορίες. Του τάδε η γιαγιά, ή θεία, μπορεί και η μάννα γέννησε σε περιβόλι, του δείνα κοντά σε πηγάδι και κάποιος πολύ ευρηματικός θα μας πεί ότι γέννησε σε βάρκα, να επωφεληθεί απο τις νησιωτικές και παραθαλάσσιες ψήφους.

Ακόμα μας θεωρούν χαχόλους.....

"Για την Ελλάδα, τώρα"...

2012-01-23T07:14:00.003-05:00

Στην κατάμεστη αίθουσα της Παλαιάς Βούλης (22/1/2012) και με πλήθος κόσμου στον προαύλιο χώρο του κτιρίου πραγματοποιήθηκε η ανοικτή δημοσία εκδήλωση της Επιτροπής Πρωτοβουλίας με τον πιασάρικο τίτλο “Για την Ελλάδα, τωρα” στην οποία συμμετέχουν επιστήμονες και πνευματικοί άνθρωποι της χώρας με προεδρεύοντα τον καθηγητή του πανεπιστημίου Αθηνών Νίκο Αλιβιζάτο.

Μέσα τους ξύπνησε ο πονηρός ανατολίτης και διάλεξαν ένα ψυχρό ορθολογιστικό τίτλο “για την Ελλάδα, τωρα” που ικανοποιεί απόλυτα τόσο την πολυπολιτισμική αριστερόστροφη προοδευτικάντζα, όσον και τους ιδεοληπτικούς του ουδέτερου “μεσαίου χώρου”. Η γραμμή που χωρίζει τα δύο ανωτέρω στρατόπεδα δεν είναι πάντοτε ξεκάθαρη: και ανίερες συμμαχίες συνάπτονται μεταξύ των μεν και των δε και παντός είδους καιροσκοπισμοί εκδηλώνονται σε μια φθηνή προσπάθεια να μπερδεύουν τους Έλληνες.

Ήταν όλοι τους εκεί τα αποσαρίδια του πολιτικού και επιστημονικού κόσμου.. οι εξευτελιστικές θεραπαινίδες των φεουδαρχικών αξιώσεων του “μνημονίου”, οι παραλυτικά ανίκανοι να εκφράσουν ουσιαστικό πολιτικό λόγο εκπρόσωποι της ΝΔ, παλαιοημερολογίτες του μαρξισμού, καριερίστες του αριστεροκάπηλου εθνομηδενισμού, αετονύχηδες ψηφοθηρικής εκμετάλλευσης του φόβου, της φοβίας και των ουτοπικών απωθημένων του λαού. Το περίεργο ινστιτούτο ΕΛΙΑΜΕΠ το χρηματοδοτούμενο απο τον Σόρος, το ίδρυμα Ροκφέλλερ, των γνωστών διασυνδέσεων με την CIA της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, δεν μπορούσε να λείψει απο το πάρτι. Ο Λουκάς Τσούκαλης ήταν εκεί....

Οι ιδιοτελείς του κομματικού παλκοσένικου και οι ρηχόψυχοι της ανθελληνικής μονοτροπίας μαζεύτηκαν στην Παλαιά Βουλή με κοινό αμοιβαίο όφελος τον αποπροσανατολισμό των Ελλήνων. Οι κοσμοπολίτες κρύψανε το μπάσταρδο πρόσωπο τους πίσω από την ψευδεπίγραφη μάζωξη “για την Ελλάδα, τώρα”.

Το συνδικάτο των συμφερόντων τους που έχει μοιράσει τα πάντα προς ίδιον όφελος βρίσκεται σε αδιέξοδο. Οι Έλληνες παρά την συστηματική, μεθοδική και κατά παραγγελία προώθηση της παραποίησης της ελληνικής ιστορίας, υπό την επίφαση δήθεν “συγχρόνου επιστημονικής και αντικειμενική ερεύνης” αντιστέκονται και γυρνά την πλάτη. Κάποιες μυστικές δημοσκοπήσεις θα τους είπαν, προς μεγάλη τους έκπληξη ότι:παρά τις προσπάθειες των ΜΜΣ(κοταδισμού) και των μακντοναλντοποιημένων γνωμοδιαμορφωτών ο Ελληνας είναι εδώ. Θα μάθανε ότι:

Αν όμως η πίστη έχει τραγικά υποχωρήσει αφήνοντας ερημωμένες τις συνειδήσεις, η αγάπη προς αυτήν την πατρίδα που είναι υπόθεση και κοινωνική συμπεριφορά παραμένει ισχυρή. "Σε τούτο το λαό, ο δεσμός του αίματος, εξακολουθεί πάντοτε να είναι τρομακτικά ιερός, όπως άλλοτε. Ο οίκος και το γένος δένουν τους ανθρώπους με αλυσίδες βαρύτατες, άλλοτε χρυσές και άλλοτε μολυβένιες"(Μ. Καραγάτση, Η Μεγάλη Χίμαιρα). Δολοφονήθηκε ο νομοθέτης αλλά ο νόμος του παραμένει δρών, ισχυρός και ρυθμίζει όχι πια την συμπεριφορά των ανθρώπων αλλά την στάση απέναντι στην επέλαση της Νέας Τάξης.

Αναρωτήθηκαν: “Κάτι πρέπει να γίνει”. Πρέπει να δείξουμε στους Ελληνες ένα νέο πρόσωπο. Ας βάλουμε και λίγη Ελλάδα στο λεξιλόγιο μας... Μαζεύτηκαν όλοι αυτοί οι ολετήρες κάτω από την ουδέτερη στέγη “για την Ελλάδα, τώρα”. Όχι για τους Ελληνες, το Εθνος, τον Ελληνισμό, αλλά για την Ελλάδα. Η λέξη Ελλάδα Greece. Grece, Ynanistan, είναι γεωγραφικός όρος. Τον διάλεξαν για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Χρειαζόταν μία λέξη ώστε να μπορέσουν να συγκατοικήσουν οι βερεμλίδες, οι επιδοτούμενοι ιστορικοί, οι λαθρολάγνοι, οι θιασώτες του σχεδίου Αναν, ο λαθρολάγνος αριστερός ελληνοαμερικανός Καμίνης, ο ανιστόρητος τουρκολάγνος Μπουτάρης, οι επιστήμονες του ΕΛΙΑΜΕΠ και οι διάφοροι επαγγελματίες γραικύλοι. Η Ελλάδα σαν γεωγραφικός χώρος τους καλύπτει πλέρια περιλαμβάνει λάθρο, Ελληνες, Τουρκους, Αλβανούς, Πακιστανούς, Αφγανούς και όλοι την σάρα και τη μάρα που έχει εισβάλει.

Το “για την Ελλάδα, τώρα” είναι μία απελπισμένη προσπάθεια των ολετήρων που βλέπουν το καράβι τους να βουλιάζει. Προσπαθούν να το κρατήσουν στην επιφάνεια. Ξέρουν ότι χωρίς σαβούρα το καράβι μπατάρει. Είναι η σαβούρα.

Το Μακελειό, ο Πασοκάνθρωπος και το γέλιο

2012-01-22T16:28:00.001-05:00

Στα νέα του MEGA/ΥΕΝΕΔ (22/1/2012) ακούσαμε τις θρασύτατες και ιταμές δηλώσεις του συντρόφου “συνταγματολόγου” Λοβέρδου. Θα γίνει μακελειό αν κάποιοι επιχειρήσουν να πλήξουν, πειράξουν ή να προσβάλουν πολιτικά τον ΓΑΠ. Ο σύντροφος Λοβέρδος με ιταμότητα γνήσιου πασοκανθρώπου (μισός πασόκος-μισος άνθρωπος) απειλεί. Δεν τον ενδιαφέρει το μακελειό στα εισοδήματα των νοικοκυριών, η φτώχεια που το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα συσσώρευσε στην χώρα για να μπορέσει να συσσωρεύσει πλούτο.

Ο πασοκάνθρωπος απέδειξε με τις δηλώσεις του ότι το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το πολιτικό μέλλον του αρχηγού του και το δικό του. Κλαψουρίζει στα κανάλια για τα δύσκολα και σκληρά μέτρα που γονατίζουν τους Έλληνες και τους σπρώχνουν στην ανεργία απο την άλλη έχει το θράσος να απειλεί τους Έλληνες άν πειραχτεί ο αρχηγός του ο ¨¨εφτά υπάρχουν”.

Του συντρόφου Λοβέρδου διαφεύγει ότι κανένας Έλληνας δεν δίνει δεκάρα για τον Yorgo και την φάρα του. Το 2012 δεν είναι το 1989 που απειλούσαν να κάψουν την Ελλάδα αν πειραζόταν ο ολετήρας Ανδρέας. Σήμερα οι πρασινοφρουροί έχουν λουφάξει στις τρύπες και του υπονόμους απο όπου βγήκαν και όσον αφορά τους οπαδούς, ψηφοφόρους δεν τους καίγεται καρφί για τον Yorgo. Αν τολμάει ας πάει κάπου δίχως μπράβους και φουσκωτούς και θα το διαπιστώσει ιδίοις όμμασι.

Οι δηλώσεις Λοβέρδου είναι η επιτομή του πανικού, της απελπισίας. της δυστυχίας να είσαι μόνος. Το μεγάλο γκόγκ της ιστορίας κτυπάει στα αυτιά του το μεγάλο μηδέν. Ο πανικός του ροκανίζει τα ποδάρια. Πάνε οι χιλιάδες που γέμιζαν τις πλατείες. Οι πρασινοφρουροί που κάποτε τρομοκρατούσαν τους Έλληνες σε κάθε χωριό, σε κάθε υπηρεσία, σε κάθε κοινωνική εκδήλωση εξαφανίστηκαν. Πήγαν εκεί που τους άξιζε τον σκουπιδοτενεκέ Το κόμμα του ΠΑνελληνια ΣΟσιαληστρικά Καθάρματα αφού έφαγε-έφαγε, διαγούμισε το βιός των Ελλήνων και τον πλούτο της χώρας ύπο τις επευφημίες των αφιοσμένων του όχλων που γλείφανε ένα καοκαλάκι και χειροκρότούσαν και την συνένοχη σιωπή των άλλων (ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ.......) που βλέπανε, ακούγανε αλλά κάνανε την πάπια, πέρασε στην πολιτική ανυπαρξία. Τα περί μακελειού που ξεφούρνισε ο πασοκανθρωπος Λοβέρδος μάλλον τα διάβασε σε κάποιο Μίκυ-Μάους και αυτός νομίζει ότι είναι ο Ντόναλντ Ντακ.

Απάντηση στο Αγκιτ-Προπ της Νετ "η μάχη της Αθήνας" Δεκέμβρης 1944

2012-01-20T07:21:00.004-05:00

Απάντηση στο Αγκιτ-Προπ της "Μηχανής του Χρόνου" για την εκπομπή "Η Μάχη της Αθήνας" (19/1/2012) και τους διάφορους που θέλησαν να μας διαφωτίσουν.

Πηγή: ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 1944, οι ΣΦΑΧΤΕΣ της ΟΠΛΑ

Leonidas στό Τετ Dec 21, 2011 11:38 pm

Οργάνωση Περιφρούρησης Λαϊκού Αγώνα

Δεν έχει υπάρξει στην Ελληνική Ιστορία χειρότερος μακελάρης του λαού μας, από την ΟΠΛΑ τη διαβόητη εγκληματική πολιτοφυλακή του ΚΚΕ.
Η ιδέα για τη δημιουργία ομάδας εκτελεστών -όπως η Τσεκά και η Γκεπεού στην ΕΣΣΔ- γεννήθηκε στο ημιπαρανοϊκό μυαλό του εκ Βουλγαρίας υπαρχηγού του ΚΚΕ, Γιάννη Ιωαννίδη. Ως πρώτος αρχηγός της ΟΠΛΑ κατά τα χρόνια της Κατοχής έδρασε ο σύντροφος Σπύρος Κωτσάκης ή "Νέστορας".

Αυτός φρόντισε να στελεχώσει την τρομοκρατική οργάνωση του με τους πλέον φανατισμένους και αδίστακτους εγκληματίες. Ο αριθμός τους θα φτάσει τα 1000 άτομα από τα οποία τελικά θα συλληφθούν και θα τιμωρηθούν περίπου 150. Αυτοί θα αρχίσουν στην Αττική αλλά και σε όλη τη χώρα τις εκκαθαρίσεις των αντιφρονούντων. Οι πράξεις τους θα προκαλέσουν την αντίδραση του Ζέβγου ο οποίος θα χαρακτηρίσει τον Κωτσάκη "αιμοπτύοντα παράφρονα κακούργο" και τους άντρες του "δολοφόνους". Θα τον αντικαταστήσει με κάποιον που έμελλε να φανεί ακόμη πιό αιμοχαρής, τον σύντροφο Στέργιο Αναστασιάδη ή "Τάκη Πετρίτη".

Ο "μονολιθικός μπολσεβίκος" από τη Θράκη ο οποίος ανέλαβε αρχηγός της ΟΠΛΑ πριν τα Δεκεμβριανά, είχε απελευθερωθεί από το σανατόριο "Σωτηρία" από τους τρομοκράτες του Κωτσάκη. Συνωμότης, ανάλγητος, μοχθηρός και αρχιχαφιές θα δώσει διαταγή να παρακολουθείται ο αθηναϊκός λαός και να σημειώνεται οποιαδήποτε αντικομμουνιστική πράξη, κουβέντα, σχόλιο εναντίον του ΕΑΜ. Έγινε πλήρης καταγραφή όλων των αντιφρονούντων, των ανθρώπων που δεν συμπαθούσαν τον Κομμουνισμό, που είχαν συγγενείς στρατιωτικούς, αστυνομικούς, αντάρτες Εθνικών οργανώσεων, οποιουδήποτε που ΔΕΝ ήταν κομμουνιστής. Όλοι αυτοί έπρεπε να ΠΕΘΑΝΟΥΝ.

Enlarge this image

Η μάζωξη των Δολοφόνων θα γίνει στις 11-10-44 στο αμφιθέατρο του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Ανά τριάδες, συνωμοτικά, θα προσέρχονται αυτοί που σε δύο μήνες θα κατασφάξουν τους συμπολίτες τους. Πίσω από τις κουρτίνες θα παρακολουθεί ο Αναστασιάδης, ενώ μέσα στο αμφιθέατρο κουμάντο θα κάνει ο Γιώργης Καζιάνης, παλιός καπνεργάτης ο οποίος δούλευε αρχινοσοκόμος στο σανατόριο "Σωτηρία"
(* τα Νοσοκομεία εκέινη την εποχή ήταν άντρα των κομμουνιστών λόγω του ασύλου που πρεσέφεραν, όπως σήμερα είναι τα Πανεπιστήμια)
Ο Καζιάνης θα δώσει τις κατευθύνσεις και αποχαιρετώντας τους συντρόφους θα βάλει στις τσέπες τους τα σημειώματα με τα ονόματα αυτών που θα δολοφονούνταν σε κάθε περιοχή. Σε λίγες εβδομάδες ο σύντροφος Καζιάνης θα "διακριθεί" ως στρατοπεδάρχης του Ασύλου Κοκκινιάς και θα προσφέρει στον Λαϊκό Αγώνα σφαγιάζοντας ιδιοχείρως πάνω από 200 ανθρώπους.

Ο Αναστασιάδης, θέλοντας να κινεί τα νήματα από το παρασκήνιο, όρισε ως όργανο του τον σύντροφο "καπετάν Ανανία"Παντελή Κιουρτζή .

Ο Κιουρτζής θα λειτουργήσει τυραννικά προς τους υφισταμένους του και με αυταρχικό τρόπο θα απαιτήσει "αποτελέσματα". Θα γίνει πολύ αντιπαθής στους αναρχικούς δολοφόνους, τόσο που εικάζεται οτι δολοφονήθηκε από τα χέρια τους στη Μακρόνησο.
Σαν δεξί του χέρι ο Κιουρτζής θα ορίσει έναν σφαγέα της Κατοχής, τον σύντροφο Ηρακλή Μπογιατζίδη ο οποίος θα ελέγχει κατά τα Δεκεμβριανά τους Τομείς των "εκκαθαρίσεων".

[ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ

Enlarge this image Click to see fullsize

Επί 33 ημέρες η Αθήνα θα μεταβληθεί σε απέραντο σφαγείο. Οι δολοφονηθέντες θα υπερβούν τους 20.000, με τους μετριότερους υπολογισμούς. Περιστέρι, Άσυλο Κοκκινιάς, Τουρκοβούνια, Ούλεν, Κυψέλη, Δρουγούτι, Υμηττός, Καισαριανή, Βύρωνας, Μπαρουτάδικο, Λατομεία Κοπανά...όλη η Αθήνα.
Από αυτούς ελάχιστοι θα πεθάνουν από σφαίρες. Οι περισσότεροι θα ξεψυχήσουν με μεσαιωνικά μαρτύρια, στα οποία θα τους υποβάλουν οι πρώην γείτονες, συνάδελφοι, γνωστοί τους...

ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΗΣ ΟΥΛΕΝ
Πάνω από 300 άνθρωποι θα βρουν ανηλεή θάνατο στον περίβολο των διυλιστηρίων Ούλεν στο Γαλάτσι.

Enlarge this image Click to see fullsize

Απόσπασμα από την κατάθεση του Στέφανου Λιόλιου:
"...Τους διέταζα να γδυθούν κι ύστερα τους έβαζα να γονατίσουν στο χώμα και να σκύψουν το κεφάλι πάνω σε μεγάλες πέτρες, που είχα αραδιάσει έξω από τα διυλιστήρια της Ούλεν. Τότε έπαιρνα ένα τσεκούρι και τους έδινα μιά τσεκουριά πίσω στο κεφάλι και αν δεν τους αποτελείωνα με την πρώτη, τους έδινα και δεύτερη και τρίτη ώσπου "να τα βροντήξουν"...
Άλλα παλληκάρια, όπως ο Τζογανάκης και ο Μακαρώνας, τους έδιναν κάμποσες μαχαιριές στην καρδιά και κατόπιν ερχόταν αλλουνού η σειρά. Όταν κουραζόμουν, έπαιρνε άλλος τη θέση μου..."

Ο σύντροφος Τζογανάκης επιδεικνύει τον τρόπο με τον οποίον αφαίρεσε τη ζωή άνω των 100 ανθρώπων.
Καθώς τους διέταζαν να βγάλουν τα παπούτσια τους, ο σύντροφος τους χτυπούσε ύπουλα με τσεκούρι πίσω στο κεφάλι

Ο αλήτης-λαϊκός αγωνιστής, σύντροφος Μακαρώνας.
Αυτός σκότωσε με μαχαιριές την Ελένη Παπαδάκη, ενώ μετά δήλωσε οτι λυπήθηκε μόνο επειδή δεν μπόρεσε να της πάρει το πανωφόρι της

ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΚΟΝΣΕΡΒΟΚΟΥΤΑΔΕΣ
Τα κάτωθι άτομα περιγράφονται από τις εφημερίδες να πρωτοστατούν σε σφαγές σε διάφορα μέρη της Πρωτεύουσας, κυρίως στην Καισαριανή-Βύρωνα και στον Πειραιά.
Γιώργης Κολημένος, Δημήτρης "στραβοκέφαλος" Υφαντής, Σοφοκλής Σουλιτσιδάκης, Μήτσος Αυγέρης:

Enlarge this image Click to see fullsize

ΚΑΙ ΜΙΑ "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΣ"

Άννα Λώρη

Στον ΥΜΗΤΤΟ, σύμφωνα με μαρτυρίες ρόλο στρατοπεδάρχη έπαιξε η συντρόφισσα Άννα Λώρη, ηθοποιός και πρώτη σύζυγος του Εαμοελασίτη ηθοποιού Μάνου Κατράκη.
Εφημερίδα ΕΛΛΑΣ 18-1-1945
"Αυτή η θεατρινούλα υπεδύθη κατά την Δεκεμβριανή μαύρη περίοδο της Ελλάδος πρωτεύοντα ρόλον στο έγκλημα με τον χαρακτηριστικό τίτλο: ¨Το Μακελλειό της Αθήνας".
Και διατάσσει! Και χοροπηδά πάνω σε μισοπεθαμένους πατριώτες από τα μαρτύρια που τους έκαναν οι ...λαοκράτες,...οι οπαδοί που εκήρυτταν στο λαό ζωή μιάς καλύτερης ημέρας, γιά να μεταβάλλουν την Αθήνα και τους συνοικισμούς της σε απέραντο νεκροταφείο!
Διατάσσει και πάλι αφρίζοντας:
-Σκοτώστε κι αυτόν. Και εκείνον. Σπάστε τους τα χέρια πρώτα. Βγάλτε τους τα μάτια. Και τη γλώσσα! Κόφτε και τη γλώσσα!
Από τους εκτελεστάς ζητούσε, όπως λένε, σαν νέα Ηρωδιάς, και τα κεφάλια μερικών γνωστών της, αντιθέτων φρονημάτων, κατοίκων του συνοικισμού και του Μπραχαμίου, να της τα φέρουν μπροστά της να τα ...θαυμάση, να τα καμαρώση και να εξαφθή πιό πολύ το μένος της κατά των αόπλων, των φιλησύχων, των απροστάτευτων κι' ανυποστηρίκτων ανθρώπων.
Ο δάσκαλος Ματζούρης δεν χαλούσε το χατήρι της καλλιτέχνιδος Άννας Λώρη, της δικαστίνας, γιατί περί αυτής πρόκειται, και σαν συνεκτελεστικό όργανο προσπαθούσε να την ικανοποιήσει περισσότερο, μεταχειριζόμενος κι αυτός με βαναυσότερο τρόπο τα θύματα του, που άθελα των έπεφταν στα αιματοβαμμένα χέρια του".

Ο ΕΚΔΟΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΚΙΔΗΣ
Ο εκδοροσφαγέας σύντροφος Νίκος Ανδρικίδης μαζί με τους Κομσομόλους του, θα εφαρμόσει την τέχνη του επί ανθρώπων στο Μπαρουτάδικο και σε άλλα μέρη της Αθήνας:

Enlarge this image

Enlarge this image Click to see fullsize

ΚΥΨΕΛΗ
Στην περιοχή της Κυψέλης θα απολαύσει το ματωμένο όργιο του, ο γιαννιώτης σύντροφος Ι. Έξαρχος:

Enlarge this image

ΑΣΥΛΟΝ ΑΛΗΤΟΠΑΙΔΩΝ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ
Ένα από τα μεγαλύτερα σφαγεία των Δεκεμβριανών. Γέμισε όλη τη νοτιοδυτική Αττική με πτώματα. Στρατοπεδάρχης ο διαβόητος "Μπάρμπας", σύντροφος Γιώργης Καζιάνης.

Μεγάλα "μαχαίρια" του Ασύλου ο σύντροφος Αντώνης Μπουρδής ο οποίος σκότωσε 165 ανθρώπους,...

...καθώς και ο Χάνιμπαλ Λέκτερ του Λαϊκού Κινήματος, ο σύντροφος Μιχάλης Μονέδας.

Ο Μονέδας 23 χρονών, σιδηροδρομικός από την Καλαμάτα, δολοφόνησε δεκάδες ανθρώπων, ακόμα και στενούς του συγγενείς. Μόνο και μόνο επειδή δεν αποδέχονταν την κομμουνιστική κοσμοθεωρία του. Αλλά δεν σκότωνε απλά με κονσερβοκούτι. Του άρεσε, καθώς το θύμα ψυχοραγούσε, να του βγάζει τα μάτια με τα δάχτυλα ή -σε κάποιες περιπτώσεις- να του χώνει στο στόμα τα σπλάχνα του.

Enlarge this image Click to see fullsize

Πολλοί άλλοι μανιακοί δολοφόνοι - "λαϊκοί αγωνιστές" της ΟΠΛΑ θα διαφύγουν τη σύλληψη. Άλλοι θα φύγουν στο Μπούλκες και θα σκοτωθούν αργότερα κατά τον Συμμοριτοπόλεμο, ενώ πολλοί άλλοι θα γλυτώσουν και θα δραπετεύσουν στο Παραπέτασμα. Ίσως κάποιοι απο αυτούς να ζουν σήμερα με τις συντάξεις που τους παρέχει το Κράτος...

Πώς.. "γίνεται".. η Ιστορία....

2012-01-19T08:00:00.001-05:00

Ομιλία καθηγητού Κουμελη

Στις 16 Ιανουαριου 2012 ημέραν Δευτέρα και ώρα 19.00 το σώμα Ομότιμων καθηγητών του πανεπιστήμιου Αθηνών οργάνωσε ομιλία με θέμα <<το 1453 του Εικοστου Αιωνος ενενηκοντα ετη απο της Μικρασιατικης καταστροφης>. με ομιλητή τον καθηγητή Φυσικής Χρήστον Κουμέλην .Η ομιλία έγινε στο κεντρικό κτήριον επί της οδού Πανεπιστημίου 30 με προγραμματισμένη διάρκεια ομιλίας 90 λεπτά

Ο κύριος Κουμελης καταγόμενος από το χωριό Μουσταφουλι της Αιτωλοακαρνανιας είδε 17 άτομα του χωριού του να δολοφονούνται από τις σφαίρες βενιζελικών χωροφυλάκων και άρχισε να ψάχνει σε βάθος την ιστορία για να απαντήσει στο γιατί δολοφονήθηκαν;;

Εκπαιδευμένος στην έρευνα επί της φυσικής έψαξε σε βάθος την ιστορία μέσα από απόρρητα τότε, αλλά σήμερα φανερά έγγραφα ξενα αρχεία, ελληνικά αποσπάσματα εφημερίδων ένθεν και εκείθεν και κατέληξε να δωσει μια απάντηση τόσον στα αίτια του εθνικού διχασμού τα έτη 1916-1920 όσον και της Μικρασιατικής καταστροφής

Τα πορίσματα του θέλησε να τα παραθέσει στο πολυπληθές ακροατήριον που συγκεντρώθηκε να τον παρακολουθήσει, όπου πράγματι υπήρξε το αδιαχώρητο

Διένειμε μάλιστα την ομιλία του σε βιβλιαράκι
Άρχισε η εκδήλωση και ο ομότιμος καθηγητης κ Μποζώνης πρόεδρος των ομότιμων καθηγητών του πανεπιστήμιου έκανε την παρουσίαση του ομιλητή που κρατησε 25 λεπτα!!!

Ο ομιλητής άρχισε την ομιλία παραθέτοντας επίσημα έγγραφα για τον ρόλο πολλών και ειδικά του Βενιζέλου αφήνοντας άφωνο το κοινό. Τότε έγινε το ωραίο και καταπληκτκό. Κατα τις 8.20 ξαφνικά ο Μποζώνης ανακοίνωσε οτι πρέπει να σταματήσει η ομιλία για να παραδοθεί η αιθουσα!!! Που;

Σε διαμαρτυρία του κοινού ότι ο κύριος Κουμελης πρέπει να συνεχίσει την ομιλια ο κυριος αυτός,που προφανώς είχε δυσαρεστηθεί από αυτά που άκουγε που του χαλουσαν την εικονα του εθναρχου...επεμενε!!!
Ακολούθησε εκνευρισμός φασαρία. Ο κύριος Κουμελης επί τέλους πήρε τον λόγο για να κηρύξει την ομιλία του περατωθεισα!!! Ετσι αντιλαμβάνονται κάποιοι ...πνευματικοί ταγοί την Ελευθερία γνώμης στα πανεπιστήμια.....

Κάπως έτσι το παρελθόν γίνεται ιστορία. Με τσαμπουκά και νταϊλίκι μεταμορφώνουν την ιστορική συνείδηση, την ξαπλώνουν στην προκρούστεια κλίνη των σκοπιμοτήτων. Την ιστορία από συνάντηση των συλλογικών εμπειριών με τις προσδοκίες των λαών την έχουν παραδόσει στα νύχια του μονόλογου. Αν κάποιος σκεφτεί διαφορετικά θα φροντίσουν οι διάφοροι δήθεν “έγκριτοι πανεπιστημιακοί” να τον επαναφέρουν στον ορθό δρόμο της σιωπής. Θα συκοφαντήσουν, βυσσοδομήσουν: κηπουροί, βοσκοί, νοικοκυρές, και τέλος θα επιστρατεύσουν τους κουκουλοφόρους που με “συγκεκριμένα ποσά βίας” θα φροντίσουν ώστε η ιστορική έρευνα να προσανατολιστεί στις ανάγκες της Νέας Τάξης. Η καθηγήτρια Τζανη την μία ήμερα κριτίκαρε την Ρεπούση και το έκτρωμα του συνωστισμού, την επομένη οι κουκουλοφόροι την κυνηγούσαν σαν αγρίμι μέσα στις αίθουσες του πανεπιστημίου Τυχαίο; Δεν νομίζω. Ευτυχώς το διαδίκτυο εισήγαγε αντισώματα και καταλύτες δίνοντας στον καθένα μέσα για να κρίνει, να εκφραστεί και να αντιδράσει στην επέλαση των επιδοτούμενων ιστορικών.
Η ιστορία είναι μία συνεχής διαδικασία αλληλεπίδρασης, ανάμεσα στον ιστορικό και τα γεγονότα του, ένας ατέλειωτος διάλογος ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν. αλλά και διάλογος μεταξύ ιστορικών. Στην Ελλάδα του σήμερα διάλογος δεν υπάρχει. Αυτό που υπάρχει είναι ένας μονόλογος. Μαζεύονται μερικοί τους απονέμεται ο τίτλος του “έγκριτου” και συζητάνε. Η συζήτηση εξ αρχής απομακρύνεται από το επίπεδο της αντικειμενικότητας, τα επιχειρήματα δεν λαμβάνονται υπόψη κατά την αξία τους, αλλά κατά το πόσο ταιριάζουν στο σύστημα, και, αν δεν ταιριάζουν, πώς μπορούν να γίνουν έτσι ώστε να ταιριάσουν. Το παρακολουθήσαμε στις συζητήσεις που ακολουθούσαν την προβολή απο το ΣΚΑΙ του 1821. Προσεκτικά επιλεγμένο πάνελ φρόντιζε ωστε τα γεγονότα να ταιριάζουν στα προαποφασισμένα παραδείγματα.

Μέχρις ότου στην Ελλάδα υπάρξει η δυνατότητα πραγματικού διαλόγου χωρίς αγκυλώσεις και επιστημοσύνη της πλάκας, και οι γνώμες των διάφορων ιστορικών που ερμηνεύουν τα γεγονότα με νέους σκοπούς μπούνε στο καμίνι του διαλόγου με τους “άλλους”, τα πτυχία των διαφόρων κυρίων και κυριών νεο-ιστορικών αξίζουν όσο και οι αφίσες των Εξαρχείων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πέθανε...Ζήτω η Δημοκρατική Αριστερά

2012-01-17T02:12:00.000-05:00

Ο ΣΎΡΙΖΑ με την βία ή "τα συγκεκριμένα ποσά βίας" επέβαλε την στυγνή του δικτατορία. Οι κόκκινες ορδές των μουσάτων με τα αμπέχονα και το κουλτουριάρικο ύφος με την στρατωνισμένη σκέψη και την μονοτροπία του ιστορικού υλισμού περασμένων εποχών επέβαλλαν μια στυγνή δικτατορία φρίκης σε ολόκληρη της χώρα τρομοκρατώντας και προπηλακίζοντας όποιον θα τολμούσε να φέρει αντίρρηση στον πλινθοκεραμισμό των σκέψεων τους. Με άναρθρες κραυγές και υψηλή υστερία αναμασούσαν με ηδονή τα μουχλιασμένα υποπροϊόντα της ιδεοληψίας τους, χωρίς να βρίσκουν κανέναν λόγο να ξανασκεφτούν κάτι, μόνιμα ασφαλείς στις γενικολογίες και αερολογίες, μόνιμα βέβαιοι ότι αυτές δείχνουν το σωστό δρόμο. Με ιησουίτικη μονομέρεια προσπάθησαν και προσπαθούν να μας διδάξουν ότι: "η "δημοκρατία" είναι η αυθαιρεσία, η "ελευθερία" είναι να ψεύδεσαι ασύστολα και ο "στοχασμός" είναι η φθηνή προπαγάνδα των μακντολναντοποιημένων γνωμοδιαμορφωτών της παγκοσμιοποίησης Αυτός είναι ο ΣΎΡΙΖΑ. Ο ΣΎΡΙΖΑ των βανδάλων, των κουκουλοφόρων, των ληστών,των καλάσνικοφ, των μολότοφ, των τροφίμων των σκοτεινών κέντρων των μυστικών υπηρεσιών.

Έκαψε, λήστεψε,ρήμαξε. Δοσίλογος σε όλα τα προβλήματα της εποχής μας, έκανε τα πάντα για να διαλύσει την ελληνική κοινωνία και τους συνεκτικούς της ιστούς. Ποδοπάτησε κάθε αξιοπρέπεια και έννοια ανθρωπιάς, και έβγαλε από μέσα του όλο το συμπλεγματικό του μίσος κατά της Ελλάδας. Ο ΣΎΡΙΖΑ και οι αριστεροί "πολυτελείας" του λούμπεν του φραπέ της Εκάλης, του Ψυχικού, του Πανοράματος αφού συμμάχησε με τους δεδηλωμένους καταστροφείς και δολοφόνους της Ελλάδας έπαψε από καιρό να έχει απήχηση στους Έλληνες. Αφού ξεχαλινωμένος κατέστρεψε την Ελλάδα είναι ληγμένο γραμμάτιο, η κοινωνία του γυρνά την πλάτη. Δεν μπορεί να παίζει πλέον τον ιδεολογικό τρομοκράτη και πολιτικό μπράβο της Νέας Τάξης. Είναι καμμένο χαρτί.

Οι αποδομητές του Ελληνισμού κατάλαβαν ότι η κοινωνία δεν είναι οι κουκουλοφόροι αντιεξουσιαστές που τα αυτιά τους χάιδευε ο μέγας δημαγωγός της αριστερής βοναπαρτίστικης καρικατούρας Αλαβάνος. Ο Rambo επαναστάτης Τσίπρας με τα λεκτικά του πυροτεχνήματα δεν τραβάει.

Το ερώτημα που απασχολεί τους αποδομητές του ελληνισμού είναι: "τι να κάνουμε". Χρειάζεται ένας νέος πολιτικός μηχανισμός , μία νέα πολιτική στρούγκα "καθαρός" από ληστές, κουκουλοφόρους και μολότοφ που θα συνεχίσει και ολοκληρώσει την υποταγή της Ελλάδας στην Νέα Τάξη. Να εξορύξει τα μάτια της, το πνεύμα της και την ψυχή της. Δεν ήταν και πολύ δύσκολη δουλειά να βρεθούν αυτοί που σαν ποντίκια θα πηδούσαν από το καράβι του Τσιπραϊκου ΣΎΡΙΖΑ που βουλιάζει. Ένας ποντικός εγκαταλείπει το καράβι για τρεις λόγους. α) κάποιος του είπε να πηδήξει, β) ελπίζει κάποτε να επιστρέψει και γ) αν το καράβι ήταν να βουλιάζει, θα το έσωζε ένα ποντικός; Βρέθηκαν οι ποντικοί που πήδηξαν και βαφτίστηκαν "ανανεωτές". Οι "ανανεωτές" και ΣΙΑ, φωνακλάδες, υποκριτές της επιδοτούμενης αριστεράς τώρα το παίξουν αγνοί και παρεξηγημένοι, ακόμη και ο Κουβέλης χρησιμοποίησε την λέξη Έθνος, λέξη που κάποτε του προκαλούσε οργή. Με την καινούργια τους ταμπέλα, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ είναι έτοιμοι να συνεχίσουν το έργο που τους έχουν αναθέσει τα υπερεθνικά ιερατεία

Όλο αυτό το συνονθύλευμα έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό που δεν ξεφεύγει από τους Έλληνες. Τάχθηκαν με λύσσα υπέρ του σχεδίου Ανάν. Μία ματιά στην λίστα των υπογραφών υπέρ του σχεδίου και την λίστα μελών του νέου αριστερού μορφώματος θα είναι άκρως διαφωτιστική. Ούρλιαζαν για το χρηματοδοτημένο από το State Department βιβλίο αίσχος της Ρεπούση, μέλους της καινούργιας στρούγκας. Υπεραμύνθηκαν, υπακούοντας στα κελεύσματα των πλανητικών νταβατζήδων, το δικαίωμα των Σκοπίων να ονομάζονται όπως θέλουν. Σεγκοντάρησαν την εισβολή των λαθρομεταναστών και το εποικισμό και κατοχή της Ελλάδας από τα κοινωνικά και πολιτικά καθυστερημένα στίφη των αλλοδαπών. Είναι οι ίδιοι "αριστεροί πολυτελείας" που έχουν ακόμη την πολυτέλεια να παίζουν ακόμα γιατί στηρίζονται σε ένα δίκτυο τυφλοπόντικων της "διανόησης", της δημοσιογραφίας, πανεπιστημιακών και ΣΙΑ.

Ένας ολόκληρος μηχανισμός στήθηκε απο την Madison Avenue για να πλασάρει στους Έλληνες το νέο, το ανανεωτικό, το “προοδευτικό” και καθαρό από τις μισαλλοδοξίες του παρελθόντος που με όνομα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ θα εξακολουθήσει να παραπλανά και να εξαπατά κρύβοντας το μπασταρδο πρόσωπο της πίσω από μία δήθεν ανησυχία για το μέλλον της Ελλάδας. Ελλάδας που τα μέλη του τόσο έχουν βυσσοδομήσει εις βάρος της. Οι δημόσιες προπαγανδιστικές δημοσκοπήσεις συμμετέχουν με πολλή θράσος και απελπισία στην προσπάθεια να δώσουν πολιτική οντότητα στο νέο αριστερό μόρφωμα, να χειραγωγήσουν τους Έλληνες και να τους βάλουν στη κομματική στρούγκα του σύντροφου Κουβέλη.

"Τα τελευταία τρία χρόνια, το φαινόμενο της ανοικτά προπαγανδιστικής χρήσης των δημοσκοπήσεων, από τα Μέσα Ενημέρωσης, έλαβε πρωτοφανείς διαστάσεις. Το γεγονός αυτό αποτελεί άλλη μια λυπηρή ελληνική ιδιομορφία. Οι δημοσκοπήσεις χρησιμοποιούνται από τα ΜΜΕ σε επιχειρήσεις «ψυχολογικού πολέμου» (PSYOPS), για την κατίσχυση στη μάχη των «εντυπώσεων». Στo πλαίσιo του κομματικού «πολέμου» (του κομματικού ανταγωνισμού), δεδομένου και του αυξημένου ρόλου που έχουν καταλάβει στην Ελλάδα τα ΜΜΕ, απέναντι στα κόμματα, ο στόχος είναι διπλός: τόσο η κοινή γνώμη, όσο και το ηθικό των (αντίπαλων) κομματικών στελεχών." Γιάννης Μαύρης (Καθημερινή 19/11/2006)

ΣΥΡΙΖΑ

2012-01-16T14:32:00.000-05:00

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι φρικτός και φαιδρός. Ονειρεύεται μια κοινωνία, της οποίας όλοι οι δρόμοι θα είναι ανήφορος και στην οποία θα πάρει την εκδίκηση του. Γιατί το παρελθόν του είναι βουβό. Όλοι αυτό το συνονθύλευμα των αρρωστημένων, που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ ελπίζει ενστικτωδώς στη οργάνωση «αγέλης». Ο λόγος είναι αυτονόητος. Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι προσθέτοντας τις αδυναμίες θα μπορέσει να δημιουργήσει μία δύναμη. Ελπίζει να δημιουργήσει μια μονάδα προσθέτοντας συνεχώς μηδενικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα δεν είναι παρά μία πομπή επιτηδευμένων. Ανάμεσα του υπάρχουν οι δειλοί φανατικοί της βίας, οι πεινασμένοι φλογεροί ακόλαστοι, οι αδέξιοι Δαντόν, οι διαλεκτικοί του Ψυχικού και της Εκάλης που προπαγανδίζουν την προλεταριακή απλότητα, οι εξαγνισμένοι Οιδίποδες, οι ζηλότυποι νεώτεροι αδερφοί, που αναζητούν μία αφηρημένη αδελφότητα, οι σερνικές γεροντοκόρες που ποτέ δεν τους έχει προταθεί η εξουσία, τα ανθρωποειδή του όχι, του ιδεοληπτικού «ενάντια και κόντρα».

Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα δεν προσφέρει τίποτα. Έχει αποκοπεί από το δημιουργικό κομμάτι της Ελλάδας και δεν είναι παρά μία συλλογή από νευρωτικές Σταχτοπούτες και αιώνιους έφηβους. Ένας εμετός ύπαρξης, γεμάτη με αδυναμίες που την εμποδίζουν να ολοκληρώσει την ανάπτυξη της, τυφλωμένο, κολλημένο ανθρωπόμορφο ζώο, επικίνδυνο, χωρίς οίκτο και έλεος μήτε για τον εαυτό της μήτε για τους άλλους γύρω . Βαρέθηκε τα φραπέ και τα ζιγκ-ζαγκ της άδειας και μονότονης ζωής στα χρυσά γκέτο και θέλει να ανατρέψει μία κοινωνία που του στερεί τον οργασμό της δημιουργίας.

Ο συρφετός του ΣΥΡΙΖΑ κυριαρχείται από υποσυνείδητα συμπλέγματα μειονεξίας που τον αναγκάζουν να χαράσσει γραμμές υπεροχής καλλιεργώντας τον φιλιστινισμό των μαζών, οδηγώντας τις πλάνες των όχλων και ακολουθώντας την αλήθεια της ιστορίας. Παίζει το κομματικό παιχνίδι της αμφισβήτησης της μνησικακία και του διχασμού με πολύ πάθος, χωρίς λογισμό και καθόλου αυτοπεποίθηση.

Μ΄αυτό το νόημα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι παρά μια μάζωξη νευρωτικών που ραδιουργούν, καυγαδίζουν και πέφτουν από την μία ήττα στην άλλη που σκοτώνεται σφάζοντας, που εξαφανίζεται εξαφανίζοντας. Γιατί δεν υπάρχει παρά σαν αντίθεση. Είναι το γαγγραινιασμένο μέλος της Ελλάδας, που εμείς δεν έχουμε παρά να το κουνήσουμε λίγο για να πέσει.Το τέλος του είναι μοιραίο και αναπόφευκτο.
Αλλά αν το ΣΥΡΙΖΑ μας τελείωσε ο διάδοχος βρέθηκε....Μα αυτό είναι άλλη ιστορία....

Η Κηδεία της Ελλάδας και οι ντόπιοι αχρείοι....

2012-01-15T14:19:00.001-05:00

Η κηδεία της Ελλάδας σε κάποιο τοπικό καρναβάλι στην κωμόπολη Βεβτσάνι των Σκοπίων (13+14/1/2012) απεκάλυψε σε όλη της την έκταση την τελεία χαύνωση, παρακμή, αηδία, κατάπτωση, εξευτελισμό, θεομπαιχτισμό της άρχουσας ελίτ που δημιουργεί γύρω της μία ατμόσφαιρα αγοράς και όχι εμπιστοσύνης.

Όλες οι διάφορες τσούλες της πολιτικής, που παρακαλούσαν να πάρει ο αέρας την σημαία στα Ιμια, και οι γελοίοι σαλτιμπάγκοι των ΜΜΣ(κοταδισμού), με εκείνη την περιποιημένη βλακεία ορισμένων ανθρώπων με νεοταξίτικη ανατροφή, έγιναν ξαφνικά από σπιτικοί γάτοι που τσιμπούσαν ό,τι μπορούσαν απο τα ταμεία του Σόρος σκαντζόχοιροι. Μετατράπηκαν σε χαμαιλέοντες με πληκτρολόγια και μικρόφωνα, καμιά συγκράτηση, υπολογισμός, ούτε μέτρημα. Οι ανθρώπινες χαλκομανίες που λέγονται η ελίτ μας και που συστηματικά, στάζοντας φαρμάκι από την μύτη τους, διαλύουν κάθε έννοια Ελλάδας εξεγέρθηκαν κατά του Καρναβαλιού στην Βεβτσάνι που κήδευε την Ελλάδα

Αφού για 36+1ετία χλεύασαν, με ένα είδος μεταφυσικής Ναστραντίν Χότζα, κάθε έννοια Έθνους, κάθε ιερό και όσιο και την ίδια την Πατρίδα μας έρχονται σήμερα οι έμπουσες και οι μποβαρίζουσες της πολιτικής και της δημοσιογραφίας να λοιδορήσουν τους σκοπιανούς για την απρεπή χειρονομία και τα χυδαία σχόλια μιας τρίτης κατηγορίας χώρας.

Η ατμόσφαιρα αυτού του καραβανιού των όψιμων υπερασπιστών της εθνικής μας αξιοπρέπειας και υπόστασης είναι θλιβερή. Ενοχλήθηκαν από την κηδεία στα Σκόπια αλλά δεν ενοχλήθηκαν από τον αυνανισμό της Στεφανής υπό τους ήχους του Εθνικού Ύμνου.

Πρέπει να θυμίσουμε σε όλους αυτούς τους καραγκιόζηδες που ανέλαβαν μονοπωλιακά να υπερασπιστούν τον Ελληνισμό και της Ελλάδα ότι, στο καρναβάλι της Βεβτσάνι οι καρναβαλιστές δεν είπαν τίποτα διαφορετικό από εκείνο που υποστηρίζουν εδώ και χρόνια οι διάφοροι φραγκοφορεμένοι, Ρεπούση, Δραγώνα, Λιάκος, Φραγκουδάκη, Δήμου, Βερέμης κ.ά, βαστάζοι της Νέας Τάξης.

Το ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ....

2012-01-15T09:15:00.000-05:00

Θεσσαλονίκη 15/1/2012 το ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ. Τρομαγμένο το σύστημα καταδυνάστευσης της χώρας από την προγραμματισμένη συγκέντρωση των Ελλήνων που αντιστέκονται κινητοποίησε τους καλοταΪσμένους και ασύδωτους μηχανισμούς του. Μάζεψε από τα καταγώγια καμιά τριανταριά μεροκαματιάρηδες, έναν κοινωνικό ντελβέ για μία αντι συγκέντρωση που έδωσε το άλλοθι στις δυνάμεις καταστολής για να αποκλείσουν τους πατριώτες της Χρυσής Αυγής από το άγαλμα του Βενιζέλου.

Να θυμίσω απλώς, έτσι για την ιστορία, ότι μετά το 1974 η ελληνική πολιτική σκηνή μπορούσε να επαίρεται ότι είχε διαγράψει το παρακράτος της Δεξιάς της εποχής του 60, ένα κατακερματισμένο κόσμο χαφιέδων και χαφιεδομένων, παπατζήδων, τεμπέληδων και ακαμάτηδων έτοιμων για κάθε λαμόγια και κάθε μορφής βίας οργανωμένο κάτω από ταμπέλες σαν την "Συντονιστική Επιτροπή Εθνικών Οργανώσεων" την οργάνωση της "Καρφίτσας", κλπ. Έναν κόσμο που το πρωί έπαιζε πρέφα στο Ideal, το γνωστό καφέ τραμπούκ και το βράδυ έβγαινε παγανιά για να ξυλοκοπήσει "κουμούνια", να κατέβει σε "αντισυγκεντρώσεις" με ευγενές πάθος χωρίς να ξέρει το γιατί και τελικά να δολοφονήσει τον Λαμπράκη. Εναν κόσμο που κινείτο στους δυσώδεις διαδρόμους των μυστικών υπηρεσιών, τον κοινωνικό ντελβέ και την βρωμιά του τότε, το λούμπεν αυτή την κοινωνική σαπίλα, τα αποβράσματα που πάνω τους στηρίχτηκε ένας ολόκληρος τρομοκρατικός μηχανισμός. Ένας μηχανισμός αναιδέστατος ασήμαντος που φυτοζοούσε με ψίχουλα και εκινείτο στα περιθώρια του νόμου με την πλάτη καλυμμένη από τους αόρατους προστάτες του Gladio και της "Κόκκινης Προβιάς" που ανάγκασαν τον τότε πρωθυπουργό, Καραμανλή Α', να ξεφωνίσει το γνωστό "ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;".

Το παρακράτος του τότε πήγε στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, όμως δεν χάθηκε. Το παρακράτος του τότε, που περιέγραψε απαράμιλλα ο Ανδρέας Λεντάκης ξαναγεννήθηκε, βαφτίστηκε στην κολυμβήθρα του ΣΙ(λο)Αμ και το ζούμε σήμερα με την καινούργια του ταμπέλα και τους καινούργιους μηχανισμούς, Antifa, Αντιεξουσιαστές, Αντιρατσιστικές Οργανώσεις και Συσπειρώσεις, ΜΚΟ, ΜΜΕ(ξαπάτησης) για να αποτελέσει το σύγχρονο Gladio, την σημερινή "Κόκκινη Προβιά". Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ που θέλει σώνει και καλά να επιβάλει στους Έλληνες τα Diktat της Νέας Τάξης. Το ΑΡΙΣΤΕΡ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ξαναβγαίνει ανανεωμένο και δυνατό κινώντας τα νήματα του καινούργιου μεταλλαγμένου Gladio με τις νέες του ταμπέλες. Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ τρομοκρατεί τους Έλληνες που αρνούνται να καταπιούν τις κοσμοπολίτικες και πολυπολιτισμικές αρλούμπες και επιμένουν, παρ' όλα τα ελαττώματα τους, να εμμένουν στις εθνικές και αγωνιστικές παραδόσεις τους, όπως έχουν μεταφερθεί από την μία γενιά στην άλλη στην ιστορική τους πορεία πολλών δεκάδων αιώνων. Η βρωμιά του τότε δεν διαφέρει σε τίποτα από την ανίκανη για δημιουργία έτοιμη να πουληθεί για το τίποτα να καίει, να καταστρέφει,να λεηλατεί, να βυσσοδομεί, να συκοφαντεί βρωμιά του σήμερα. Τα αποβράσματα του τότε κλωνοποιήθηκαν όπως οι προβατίνες Ντόλη στα περιτρίμματα του "αντιεξουσιαστικού" χώρου, τους μεροκαματιάρηδες πανεπιστημιακούς, τους παρακοιμώμενους δημοσιογράφους, του σήμερα που πάνω του στηρίζεται ένας ολόκληρος μηχανισμός υποταγής των Ελλήνων. Οι εγκάθετοι του σημερινού ΑΡΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ καίνε βιβλιοπωλεία, προκαλούν τρομακτικούς βανδαλισμούς σε σχολεία και Πανεπιστήμια, καίνε εκκλησίες, την Ελληνική Σημαία, διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, παραπληροφορούν την κοινή γνώμη, κάνουν "αντισυγκεντρώσεις" οργανωμένα και κατευθυνόμενα με την σιγουριά της ΚΑΡΦΙΤΣΑΣ του τότε, ότι τίποτα δεν θα πάθουν. Μέρα μεσημέρι σε κεντρικά σημεία της Αθήνας, μέσα σε πολύ κεντρικούς και γεμάτους κόσμο δρόμους γίνονται σημεία και τέρατα και δεν συλλαμβάνεται κανένας, δεν εντοπίζεται τίποτα.

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ του σήμερα χρησιμοποιώντας τις ίδιες κλασσικές συνταγές, που στοίχησαν την ζωή στον Λαμπράκη και θανάτωσαν την δημοκρατία την δεκαετία του 60, προσπαθεί να επιβάλει τις πολιτικές λύσεις που θέλουν τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας.
Βλέπουμε, διαβάζουμε, ακούμε την αλητεία της παραμορφωμένης πολιτικής ιντριγκας, την κουστωδία των φαντασμάτων της πολυπολιτισμικότητας, προάγγελων άλλων κακών που έρχονται, και διαισθανόμαστε ότι η ΚΑΡΦΙΤΣΑ είναι εδώ. Βλέπουμε τις "αντισυγκεντρώσεις" των εγκαθέτων αφιονισμένων τραμπούκων που κινούνται στην χώρα με ασυδοσία και ατιμωρησία, ακριβώς όπως οι τραμπούκοι του τότε παρακράτους και καταλαβαίνουμε ότι οι Γκοτζαμάνηδες είναι ανάμεσα μας.

Όπως οι τραμπούκοι του τότε είχαν την υποστήριξη σκοτεινών κύκλων χρηματοδοτούμενων από μυστικά κονδύλια και κάναν τον τσάμπα κόκκορα με τα λεφτά της CIA. Οι τραμπούκοι του σημερινού ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ έχουν την υποστήριξη των ανωτάτων κομματικών ηγεσιών της Αριστεράς ή τουλάχιστον την ανοχή τους. Οι κάποιοι μάγκες δεν πέτυχαν πλήρη ασυλία με τον μπαμπούλα της Δεξιάς. Έχουν ασυλία γιατί κάποιος τους την παρέχει. Οι πολιτικές κακουργίες του σημερινού ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ έχουν πολιτική κάλυψη, την ίδια πολιτική κάλυψη που είχαν οι πολιτικές κακουργίες του παρακράτους του 60.
Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ...

Η ύβρις του Αμερικανισμού......

2012-01-14T14:43:00.000-05:00

Είδαμε όλοι τους supermen το αμερικανικού στρατού στη υπέρτατη ύβρι. Να ουρούν πάνω στα πτώματα των untermensch αντιπάλων τους. Η πράξη τους δεν είναι παρά η επιτομή του θράσους της κοινοτοπίας του κακού που εκπροσωπεί η ιδεολογία του αμερικανισμού.

Αμερικανισμός είναι η ιδεολογία του αυτοκρατορικού εθνικισμού που ισοπεδώνει την πολυεθνικότητα, τις πολιτισμικές κληρονομιές, την διαφορετικότητα, αποδομεί κάθε μεγάλη συλλογική αφήγηση και κάθε φαντασιακό «ανήκειν». Προς τα έξω η Αμερική αυτοδιαφημίζεται σαν η χώρα μοντέλο του «πολυπολιτισμικού», του «πολυφυλετικού» του «πολυσυλλεκτικού» κράτους. Είναι οι λέξεις παγίδες για τους λαούς, τις μικρές χώρες που τις κυβερνάν μικρονοϊκές ή μικρόψυχες ελίτ οι οποίες, «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ» αποδoμούν τις αξίες των Ελλήνων για μία θέση γύρω από το τραπέζι της Bilderberg, προτρέπουν να γίνουμε η «Αμερική των Βαλκανίων» για ένα bravo. Προς τα μέσα η Αμερική είναι μία μονολιθική αυτοκρατορία, ένα έθνος ομοούσιο και αδιαίρετο το οποίο καλλιεργεί έναν πρωτόγνωρο, πρωτοφανή εθνικισμό με άξονα οδηγητικό την ιδιαιτερότητα των «αμερικανικών ιδεωδών». Που δεν είναι τίποτε άλλο από μία τάση για συνεχή επέκταση, για συνεχή κυριαρχία κάτω απο το αγρυπνο βλέμμα του Θεού. « ..Και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός, λέγων αύξανεστε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γήν και κατακυριεύσατε αυτήν» (Γενεσις Α,28).

Με χωρισμό του κράτους από την εκκλησία και όχι από τη θρησκεία (one Nation under God), ο Αμερικανισμός βασίζεται στο θέσφατο ενός έθνους ποιμνίου "του περιούσιου λαού" . Στο δόγμα ότι ο Θεός στις πιο διαφορετικές εκφάνσεις του θεωρείται ότι προτρέπει την Αμερική, όπου θρησκεία και κράτος είναι σαν τους σιαμαίους αδελφούς που κανείς δεν μπορεί να τους χωρίσει γιατί τότε ο ένας από τους δύο θα πεθάνει,να επιτελέσει ένα παγκόσμιο καθήκον, τον α λα Αμερικάνα εκπολιτισμό του κόσμου. Ο Θεός την καλεί να διαμορφώσει ένα βέβαιο πεπρωμένο. Είναι ο παντοδύναμος Θεός-Βούληση. Είναι η απόλυτη βούληση που δεν δεσμεύεται από τίποτα και δεν αφήνει περιθώρια για καμιά άλλη βούληση έξω από αυτήν. Πιστεύει βαθιά ότι έχει τον «ελέω Θεού» προορισμό τον εξανθρωπισμό της ανθρωπότητας, με κινητήριο δύναμη την μανιχαϊκή αντίληψη ότι οι Αμερικανοί εκπροσωπούν το υπέρτατο καλό που πολεμάει το υπέρτατο κακό που είναι οι "άλλοι". Από την μία οι δικοί μας, οι καλοί, οι γενναίοι, οι δίκαιοι, από την άλλη, οι κακοί, οι φονταμεταλιστές, οι βάρβαροι και οι τύραννοι. Διαβάζει το παρόν με τον κώδικα τον οποίο του προσφέρει η ανάγνωση του δικού του παρελθόντος. Είναι πίστη σε μία αλήθεια που ξεκινάει από την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Αλήθεια αυταπόδεικτη που δεν επιδέχεται ερμηνείες και αποδείξεις. Είναι η αλήθεια που έγινε το δόγμα του αμερικανικού εθνικισμού. Οι δυνάμεις του κακού καραδοκούν. Όλοι μας μισούν γιατί «μισούν την ελευθερία» είναι το πρότυπο εθνικιστικό παράδειγμα. Η νίκη ενάντια στο κακό γίνεται το μέγιστο στρατηγικό καθήκον του Αμερικανισμού ως φορέα του καλού. Ο Αμερικανισμός, θρησκεία και κράτος, γίνεται το Πιστεύω, η συνεκτική ιδεολογία της ίδιας της ταυτότητας και ύπαρξης των ΗΠΑ, όπως είχε γίνει ο μαρξισμός - λενινισμός για τη Σοβιετική Ενωση. Ο Αμερικανισμός μετά τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό, το Ισλάμ είναι η τέταρτη μεγάλη θρησκεία που μηδενίζει οτιδήποτε άλλο εκτός αυτής.

Από το η Αμερική είναι "η τελευταία ελπίδα του κόσμου" του Λίνκολν, στον "Αμερικανικό αιώνα" του Λούς μέχρι την εθνικιστική κορόνα του Ομπάμα "οι Αμερικανοί παραμένουν το πλέον ευημερούν, πιο ισχυρό έθνος στον πλανήτη γή". Ο Αμερικανισμός είναι έτοιμος να κατακτήσει τον κόσμο. Έχει μία και μόνο αποστολή τον εξαμερικανισμό όλων ανεξαρτήτως των λαών, όχι μόνο οικονομικό, όχι μόνο πολιτικό, όχι μόνο στρατιωτικό. Σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης έκφρασης. Παλεύει για την προοδευτική εξαφάνιση της διαφοροποίησης του κόσμου. Επιδιώκει την ισοπέδωση των λαών, την σμίκρυνση όλων των πολιτισμών σε ένα "παγκόσμιο πολιτισμό" ένα "αμερικανικό πολιτισμό" κτισμένο πάνω σε ότι είναι πιο κοινό ευτελές και αμελητέο. Έχει υιοθετήσει τις αρχές ενός βαμπιρικού χυδαίου καταναλωτισμού, χωρίς αρχές, χωρίς αξίες, πέρα απο τις πιστωτικές, χωρίς οράματα ζωής, χωρίς ευαισθησίες, χωρίς αντιστάσεις, χωρίς πολιτισμό. Ή όλοι θα γίνουμε αντικείμενα της ιστορίας, της αμερικάνικης ιστορίας, ή όλους θα μας ρίξουν στα Τάρταρα. Ή όλοι θα αποδεχθούμε την ιερή αποστολή του Αμερικανισμού ή είμαστε τρισκατάρατοι αμαρτωλοί, όποτε θα έλθει ο τιμωρός Γιαχβέ να μας φέρει στο δρόμο του. Μία τάση που συνοψίζεται στο επίγραμμα του Μαρκ Τουαίν: «Ο κανόνας είναι τέλειος: Όσον αφορά απόψεις και γνώμες οι αντίπαλοι μας είναι παράφρονες».

Με το έτσι θέλω και μονομερώς ο Αμερικανισμός λαμπρός μέσα στην ωμότητά του, ιδεαλιστής μέσα στην κατακτητικότητά του και γενναιόδωρος μέσα στην αλαζονεία του, κατά το Καβαφικό: «-ασυνείδητος,ήσυχος, κ’ ευτυχής’ ακμαίος μες στην ευρωστία της σαρκός και στης νεότητας τ’ ωραίο σφρίγος.» χαράζει γραμμές στην άμμο, σαν τον «Κουκόπετρο» ξεκινάει νέες σταυροφορίες του δικού του «καλού» εναντίον των «άλλων», και κατά το μηδενιστικό του λεξιλόγιο θέλει να καταργήσει τα έθνη, να επιβάλει την πολιτική του μονοπολισμού στις διεθνείς σχέσεις, την αδιαλλαξία και την μονομέρεια ως προς τη σκληρή ισχύ. Εχει αυτοανακηρυχθεί σε δικαστή, ένορκο , εκτελεστή που αποφασίζει ετσιθελικά και αυτοδικαίως να τιμωρεί, να συγχωρεί ή να αγνοεί. Πρόκειται για έναν τρόπο απολυταρχικής επιβολής που αρνείται το δικαίωμα στο παλιό να επιβιώσει, αν όχι σαν διαμαρτυρία, έστω σαν μαρτυρία. Ιστορία πνιγμένη στο αίμα σελίδων. "Μας έκοψαν στα δυο" για να είναι ο κόσμο ελεύθερος και όμως οι δεινόσαυροι εξακολουθούν να κόβουν τον κόσμο στα μέτρα τους. Τον ξάπλωσαν πάνω στο προκρούστειο κρεββάτι των ιδεολογημάτων τους και με ένα ιδιόμορφο συνδυασμό αλαζονείας και ναρκισσισμού τον πελεκάν μέχρι να χωρέσει.